خلاصه ناكامى مسلمانان در جنگ احد براى آنها دشواريهايى در داخل و خارج مدينه به وجود آورد . در بعد داخلى ، يهود و منافقان بر ضد حكومت اسلامى به توطئه چينى پرداختند و در بعد خارجى برخى از قبيله‌هاى اطراف مدينه جرأت يافتند كه به مسلمانان حمله كنند ؛ از آن جمله قبيلهء بنىاسد بود كه رسول خدا ( ص ) آنها را پراكنده ساخت . يهوديان بنىنضير قصد كشتن پيامبر ( ص ) را داشتند . آن حضرت نيز آنان را محاصره كرد تا تسليم شدند و مدينه راترك كردند . غزوهء ذات الرقاع نيز به منظور پيشگيرى از حملهء يكى از قبيله‌هاى عرب به مدينه انجام شد . عده‌اى از اعراب در دومة الجندل ناامنى ايجاد كرده بودند كه رسول خدا ( ص ) با رفتن به آنجا ، آنان را ترسانيد و فرارى داد . با آنكه ابوسفيان خود پيشنهاد شركت در « بدر » در سال آينده را داده بود ، از آمدن به جنگ خوددارى كرد . اين امر مسلمانان را در چشم اعراب ارجمند ساخت . مكيان دو تن از اسيران مسلمان را بگونه‌اى دردناك به شهادت رساندند .