پرهيز از نوميدى و حفظ روحيه پايدارى جنگ در هنگام پيروزى ، صورتى خوش و در وقت شكست سيمايى زشت دارد . قرآن كريم پس از جنگ احد به مؤمنان توصيه مىكند كه نبايد به كاميابى و ناكامى بينديشند و از پيروزى خشنود و از شكست نوميد شوند ، و بويژه در وقت شكست نبايد نوميدى را به خود راه دهند . « اذْ تُصْعِدُونَ وَ لاتَلْوُونَ عَلى احَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فى اخْريكُمْ فَاثابَكُمْ غَمًّا بِغَمٍّ لِكَيْلا تَحْزَنُوا عَلى مافاتَكُمْ وَ لامااصابَكُمْ » « 1 » هنگامى كه رو به هزيمت نهاديد و به هيچ كس توجه نداشتيد ، در حالى كه پيامبر ( ص ) شما را به يارى ديگران مىخواند ، پس غمى بر غم شما افزود تا از اين پس براى از دست دادن چيزى يا وارد آمدن مصيبتى اندوهگين نشويد . ميزان پيروزى و شكست ، تنها آمار كشتگان و مجروحين نيست . شكست واقعى زمانى است كه افراد زنده و تندرست ، خود را ببازند . اما كسانى كه خود را نبازند و پس از شكست در صدد جبران كاستيها برآيند ، در حقيقت شكست نخورده‌اند . قرآن كريم به مسلمانان يادآور مىشود كه گر چه در اين جنگ ناكام شده‌اند ، ولى نبايد از ياد ببرند كه دشمن نيز پيش از آن شكست خورد ؛ و آنان بايد بدانند كه دنيا دست به دست مىگردد و در حوادث تلخ و شيرين است كه مؤمنان راستين شناخته مىشوند . « انْ يَمْسَسْكُمْ قَرْحٌ فَقَدْ مَسَّ الْقَوْمَ قَرْحٌ مِثْلُهُ وَ تِلْكَ الْايَّامُ نُداوِلُها بَيْنَ النَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذينَ امَنوُا . . . » « 2 » اگر به شما زخمى رسيد ، به دشمنان شما نيز زخمى مانند آن رسيد و اين روزگار را ميان مردم مىگردانيم تا مؤمنين [ از غير مؤمنين ] بازشناخته شوند .

--> ( 1 ) - آل عمران ، آيهء 153 . ( 2 ) - همان ، آيهء 140 .