ندارد . عواطفى كه والدين در ايفاى نقش خود به كار مىگيرند ، بسيار مهم است ، اما مهم‌ترين چيز ، تخصيص زمان كافى براى ايفاى اين نقش است . اگر پدرى كه همسر خود را طلاق داده است ، پسر خود را شش هفته نديده باشد يا اگر مادرى شانزده ساعت در روز كار كند ، تقريباً غيرممكن است انتظار بذل توجه پايدار و مستمرى را كه دستمايه والدگرى مطلوب است ، داشته باشيم . تربيت كودك فرآيندى اسرارآميز نيست ؛ انسانهاى بزرگسال ، از آغاز تاريخ ، خيلى پيش‌تر از آنكه داراى كارشناس و جزوه راهنما باشند ، دست اندركار اين امر بوده‌اند . درونمايه اين امر نيز وقتگذارى فراوان و رايگان است . فن بزرگ كردن كودك هر چه مىخواهد باشد ، اما آنچه براى كودك مطلوب‌تر است ، عشق و توجه متعهدانه و درازمدت پدر و مادر به او است . اكنون ، حجم قابل ملاحظه‌اى از شواهد ، حاكى از پيوندهاى شوم ميان غيبت والدين و طيف گسترده‌اى از مشكلات رفتارى و عاطفى در كودكان است . در مطالعه‌اى كه بر روى 5000 دانش‌آموز كلاس هشتم در منطقه سان ديگو و لس‌آنجلس صورت گرفت ، مشخص شد كه هر چه كودكان ساعات بيشترى را پس از مدرسه در تنهايى به‌سر مىبردند ، خطر آلودگى به موادمخدر براى آنها بيشتر مىشد . در واقع ، كودكانِ تنها در خانه ، دو برابر بيش از كودكانى كه پس از مدرسه تحت نظارت پدر يا مادر يا يك عضو بزرگسالِ ديگر خانواده قرار داشتند ، در معرض نوشيدن مشروبات الكلى يا استفاده از موادمخدر بودند . اين مطالعه مشخص كرد كه خطر افزايش مصرف موادمخدر درباره كودكان از هر جنس ، نژاد يا موقعيت اقتصادى