غيراقتصادى درآمده است . عموماً والدين هرگز كودكان را تنها به چشم يك دارايى مالى نگاه نكرده‌اند ، اما در طول تاريخ و در ميان فرهنگها ، والدين غالباً از رهگذر بزرگ كردن فرزند ، دست‌كم برخى منافع مادى را نيز به‌دست آورده‌اند ؛ مانند كمك در زمان كاشت و برداشت محصول ، حمايت در دوران پيرى و . . . امروزه ، هيچ‌يك از اين دلايل اقتصادى براى بزرگ كردن فرزندان ، مصداقى ندارد . به عكس ، در جهان نو ، كودكان بسيار پرهزينه و داراى كمترين بازگشت اقتصادى براى پدر و مادر هستند . در حال حاضر هزينه‌هاى بزرگ كردن يك كودك تا 18 سالگى حدود 145000 دلار است ! « 1 » به‌رغم اين سرمايه‌گذارى چشمگير ، وقتى كودكان بزرگ مىشوند ، به ندرت درآمد خود يا هر نوع حمايت مالى ديگرى را صرف خانواده پدرى مىكنند . در پايان سده بيستم ، كودكان « عشق ، لبخند و رضايتمندى عاطفى فراهم مىكنند ، اما هيچ پول يا خدمتى ارائه نمىدهند . » « 2 » البته شمار بسيارى از پدران و مادرانِ با حسن نيت هنوز ترجيح مىدهند ، پول و وقت بسيار زيادى را براى راه بزرگ كردن كودك خود در نظر بگيرند ، اما براى نخستين بار در تاريخ ، اين سودطلبى شخصى نيست كه انرژىهاى عاشقانه آنها را تقويت مىكند . در عوض ، آنها بايد به طور كامل روى ذخاير بزرگ عشق نوع دوستانه حساب كنند و اين در جامعه‌اى كه

--> ( 1 ) - U . S . Department of Agriculture , Center for Nutrition Policy and Promotion , Expenditures on Children by Families , 1995 Annual Report , Publication No . 1528 ( Washington , D . C . : GPO , 1995 ) . ( 2 ) - Viviana Zelizer , Pricing the Priceless Child : The Changing Social Value of Children ( New York : Basic , 1985 ) , p . 3 .