فصل دوم : والدين و رستگارى ملّى ما والدين عادت كرده‌ايم كه لگدكوبمان كنند ، ما را مورد استهزاء قرار دهند و به آسانى وجودمان را ناديده بگيرند و اغلب نمىتوانيم بفهميم تا چه حد مورد تهاجم هستيم . اما گاه‌به‌گاه نمونه‌اى آشكار از والدين ستيزى توجه ما را به سوى خود مىكشاند و نفسمان بند مىآيد . لحظه‌اى كوتاه ، نيم‌نگاهى از بيرون به خود مىافكنيم و بىتوجهى و تحقيرى را كه جامعه آمريكا به نحوى عادى بر ما اعمال مىكند ، مىبينيم و مىشنويم . در جامعه ما مراقبت ، پرورش و مهرورزى ؛ يعنى عناصر اصلى براى خوب پدر و مادرى كردن و روز به روز حمايت كمترى از آنها مىشود . اين ارزشها و فعاليتها ، از آنجا كه ربطى به بازار و اقتصاد ندارد ، توسط نيروهاى حاكم بر زندگى آمريكايى به حاشيه رانده شده‌اند . وقتى والدين را تا اين اندازه ناتوان كنند كه نتوانند وظايف اصلى خود را انجام دهند ، پيامدهاى آن براى كشور ما فاجعه‌آميز و عوارض آن بر روى كودكان كاملًا مرگبار است . كودكان آمريكايى در سالهاى پايانى دهه 1990 به‌سرعت از كنترل خارج مىشوند . صدها هزار كودك مورد جرح قرار مىگيرند يا كشته