سرزمين را به ميدان جنگى تبديل مىكرد و موجب مىشد كه مردم فلسطين بدفعات خراجگزار دولتهاى قدرتمند خارج از اين سرزمين گردند . « 1 » عبريهاى سامى كه از نژاد مديترانه‌اى بودند و مانند فنيقيان به زبان سامى تكلم مىكردند ، در آغاز از اقوام بيابانگرد بين النهرين و عربستان به شمار مىآمدند و بتدريج به نواحى غربى و مخصوصا ناحيهء سينا متوجه شدند . آنها به قبايل چندى تقسيم مىشدند و منحصرا از طريق پرورش خر و بز و گوسفند زندگى مىكردند و بيشتر وقت آنها به جنگهاى داخلى يا جنگ با همسايگان مىگذشت . آنان به خدايان متعدد عقيده داشتند و پرستش توتمها و احترام به ارواح ، كه آميخته با ساحرى و پرستش اشياء بود ، در بينشان رواج داشت . برخى از قبايل يهود ظاهرا همراه با هيكسوسها ( چوپانان ) به سرزمين مصر قدم گذاشتند ؛ ولى چون مورد آزار و شكنجه بودند ، از مصر گريخته ، در شبه جزيرهء سينا به هم‌كيشان خود پيوستند و در همين زمان موسى ( ع ) ظهور كرد و اقوام يهود را به اتحاد با هم واداشت . از اين پس ، تنها خداى آنها يهوه بود . پس از موسى ( ع ) ، عبريها ، فلسطين ( مسكن كنعانيها ) ، يعنى مسكن اقوامى را كه از نظر نژاد و زبان با آنان خويشى داشتند ، متصرف شدند و پس از مدتها جنگ ، به سختى ، برخى از آنان را به اطاعت خويش درآورده و در بين آنان ساكن شدند . پس از اين پيروزى ، جنگهاى تازه‌اى با اقوام جنوب و مشرق كه خويشى و قرابتى با هم داشتند ، مانند عمالقه ، ادوميها ، موآبيها و عمّونيها عليه فيليستنها كه از راه دريا وارد فلسطين شده و ظاهرا اهل اژه و از كرت گريخته بودند درگرفت . لزوم مقاومت در برابر اين دشمنان ، عبريان را برآن داشت تا شكل حكومت خود را تغيير دهند و حكومت سلطنتى را بپذيرند . اين كار به علت حسادت اقوام و قبايل با يكديگر آسان نبود . عاقبت شائول « 2 » ( از قبيلهء بن يامين ) توانست دشمنان خود را به اطاعت درآورد و به اين ترتيب بر تمام عبريان حكومت كند . وى در جنگ با فيليستنها به قتل رسيد . پس از سالها جنگ داخلى ، سرانجام داود ( ع ) از قبيلهء يهودا پادشاه همهء

--> ( 1 ) . دايرة المعارف فارسى ؛ ج 2 ، ص 1920 . ( 2 ) . Saul