به دست آمده است كه آن را سبك مودژار « 1 » ناميده‌اند . « 2 » طليطله سرانجام در پاييز 477 ق / 1084 م ، به محاصرهء قواى آلفونسوى ششم درآمد . اين محاصره قريب به نه ماه طول كشيد و در نهايت ، مردم طليطله تصميم گرفتند كه تسليم پادشاه قشتاله شوند و به اين ترتيب ، قرارداد صلحى ميانشان بسته شد . يكى از كشيشان اندلس ، به نام پدر ماريانا دربارهء شروطى كه برطبق آن ، طليطله تسليم مسيحيان شد مىگويد : قصر و دروازه‌ها و پلها و حديقة الملك ( باغ شاهى ) به آلفونسو تسليم شد . القادر بن ذو النون آزاد است كه بنا به ميل خود به بلنسيه رود . از مسلمانان نيز هركس بخواهد با او برود ، آزاد است و مىتواند اموالش را با خود ببرد . مسجد جامع در دست مسلمانان مىماند تا در آن شعاير خود را بر پاى دارند و بيش از آنچه به پادشاهان خود مىپرداخته‌اند از آنان خراج و مالياتى گرفته نخواهد شد . اين واقعه در صفر 478 / 1085 م اتفاق افتاد و آلفونسو پيروزمندانه به شهر داخل شد . استيلاى آلفونسو بر شهر طليطله استيلاى او را بر سراسر مملكت طليطله در پى داشت . « 3 » ادريسى در قرن ششم هجرى در وصف طليطله مىنويسد : در روزگار روميان ، طليطله شهر سلطنتى و محل گردآمدن واليان بود . در آنجا مائده ( سفره ) سليمان بن داود و برخى از ذخاير او پيدا شد . اين مائده از زمرد بوده است . آنچه پشت كوه طليطله قرار دارد ، شارات و آنچه در جنوب آن است ، اسپانيا و آنچه پشت آن كوه و در جهت شمال قرار دارد ، قشتاله خوانده مىشود . شهر طليطله در زمان ما [ زمان ادريسى ] اقامتگاه پادشاه رومى قشتاله است . ادريسى مىافزايد كه طليطله در مشرق شهر طلبيره قرار دارد . طليطله شهرى بزرگ و پرجمعيت است و قلعه‌اى استوار و بارويى خوب دارد . دژ آن بلند و استوار و قديمى و از بناهاى عمالقه است . مانند دژ آن در محكمى و استوارى و بلندى كمتر ديده شده است . اين شهر بر ساحل رود بزرگى كه ناجه خوانده مىشود ، قرار دارد و بر آن رود ، پلى است با بنايى شگفت كه از يك طاق

--> ( 1 ) . Mudjar ( 2 ) . تمدن اسلام و عرب ؛ ص 360 . ( 3 ) . معجم البلدان ؛ ج 4 ، ص 40 و تاريخ دولتهاى اسلامى در اندلس ؛ ج 2 ، ص 109 - 111 .