توانست از مال رعيت برگرفت « 356 » » همين گونه رفتار حكام آل بويه بود كه سبب شد مقدسى بنويسد : « ويرانى سيراف بر اثر ظلم مامورين آل بويه بوده است « 357 » . » از طرفى كشمكش‌هاى داخلى و جنگ خانگى بين آل بويه سبب دخالت سلاجقه در فارس شد . چنان كه در سال 442 ه . الب ارسلان برادر طغرل از راه مرو وارد خراسان شد ، و سپس بكرمان آمد ، و در فارس شهر فسا را غارت كرد و كشتارى بزرگ به راه انداخت و بازگشت . ميرزا حسن فسائى مينويسد : « نزديك بهزار نفر از ديالمه و مردمان بسيار از شهر فسا بكشت . و سه هزار نفر را اسير نمود و معادل هزار هزار دينار ( يك ميليون ) از آن شهر بغارت گرفته بشتاب عود بخراسان نمود « 358 » . » ابن بلخى در بخش مربوط بمالياتهاى فارس مينويسد : « و پارس و اين اعمال تا آخر عهد باكاليجار بر حال عمارت بود و چون گذشته شد فرزندان او پنج پسر بودند اما ابو نصركى مهمترين فرزندان او بود به زودى گذشته شد بعد از پدر و ملك بابو منصور رسيد و وزيرى بود معروف به صاحب عادل و نظام آن مملكت نگاه ميداشت پس مفسدان ملك ابو منصور را بر آن داشتند كى اين صاحب را و پسرش را ناگاه بكشت از سر جهالت و كودكى كار آن مملكت زير بالا شد و بىمدير ماند . پس فضلويه خروج كرد و ابو منصور را و مادرش را بگرفت و هلاك كرد چنان كى شرح داده آمدست « 359 » » سيراف كه قسمت مهمى از صادرات خود را از طريق شيراز و ديگر نواحى

--> ( 356 ) - فارسنامه ناصرى ص 30 . ( 357 ) - احسن التقاسيم ص 422 . ( 358 ) - فارسنامه ناصرى ص 22 . ( 359 ) - فارسنامه ابن بلخى .