440 ه . در كرمان درگذشت . با مرگ او بين تركان و ديلميان سپاه وى جنگى شديد درگرفت و تركان خزاين او را تاراج كردند . كار اين جنگ داخلى و برادركشى بدانجا انجاميد كه پس از مرگ ابو كاليجار هر پنج پسر او مدعى سلطنت شدند . اما ابو منصور فولادستون توانست بكمك ديلميان ، تركان را درهم بشكند . ابو منصور بحكومت فارس رسيد اما خسروفيروز ملقب به ملك الرحيم كه در زمان پدر در بغداد حكومت ميكرد ببرادر خود ابو سعيد فرمان داد تا بفارس حمله برد . ابو سعيد نيز بفارس آمد و فولادستون را در قلعه استخر محبوس ساخت . ملك الرحيم نيز عازم شيراز شد . فولادستون دوستى سران ترك و ديلمى سپاه از زندان خلاصى يافت و آماده مقابله با ملك الرحيم شد . ملك الرحيم بى خبر از آنچه در شيراز مىگذشت به اين شهر رسيد . اما پيش از ورود به شهر با مقاومت شديد ياران فولادستون روبرو گرديد و ناچار بازگشت . فولادستون او را رها نساخت و در خوزستان با او بجنگ پرداخت . جنگ بين اين دو شاهزاده ديلمى چند بار تكرار شد . ملك الرحيم در سال 447 ه . با سپاهى بزرگ عازم فارس گرديد . فولادستون نيز با طغرل سلجوقى متحد شد . اين اتحاد اثرى نداشت . و ملك الرحيم فارس را متصرف گرديد . اما پس از رفتن طغرل ببغداد و حوادثى كه سبب غارت و كشتار در بغداد شد ، ملك الرحيم نيز بفرمان طغرل زندانى گرديد و در زندان درگذشت . فولادستون مجددا در فارس بحكومت رسيد . اما روزگار حكومت او نيز بدرازا نكشيد ، و پس از مدتى كوتاه گرفتار شورش سردار خود فضل بن حسن شبانگاره ( فضلويه ) گرديد ( 448 ه . ) و بفرمان او محبوس شد و سرانجام در زندان جان سپرد . چگونگى گرفتارى ابو منصور را ميرزا حسن حسينى فسائى در فارسنامه