و استودانهاى سنگى بوشهر و همچنين استودانهاى كنده شده در كوه نقش رستم و نقش رجب و بيشاپور « 205 » نشانه‌هاى خوبى از مراسم تدفين زرتشتيان مىباشد . اما به خاك سپردن جسد مردگان در دين زرتشت گناهى بزرگ و نابخشودنى بوده . و هيچ زرتشتى در هيچ شرايط زمانى و مكانى ، جسد مردگان را به خاك نمىسپرده است . نگاهى بكتاب ونديداد بزرگى گناه دفن اموات را به خوبى نشان ميدهد . « من اهورامزدا هستم در بهترين مكانها و شهرهائى كه آفريدم . . . . . . . ، هر آينه اهرمن قتال بر ضد آن گناه بىتوبه يعنى دفن كردن مرده را پيدا كرد « 206 » » اى مقدس دادار گيتى استخوانى ( يعنى جسمانى ) آيا دوم بدترين جاى زمين كجاست ؟ پس اهورامزدا گفت اى سپيتمان زرتشت جائى كه بيشترين سگ مرده و انسان مرده مدفون باشد « 207 » » دفن مرده انسان و سگ بزرگترين گناه دين زرتشتى است . بايد مرده سگ و انسان را در دخمه گذاشت تا حيوانات و پرندگان بخورند . « 208 » گفتيم كه دفن مردگان در دين زرتشتى گناهى نابخشودنى بود و كسى كه بدان دست مىيازيد سزاى مرگ داشت . « اى مقدس دادار گيتى استخوانى ( يعنى جسمانى ) آيا سزاى كسى كه مردار سگ يا مرده انسان را دفن كند و تا نصف سال از دفن بيرون نيارد چيست ؟ پس اهورامزدا گفت پانصد ضرب با سيخ اسب‌رانى و پانصد ضرب با آلت

--> ( 205 ) - نگاه كنيد بمقاله يك استودان سنگى منقوش - مطالعه‌اى در آداب تدفين ساسانى مجله انيستيتوى هنرهاى زيباى دانشگاه نيويورك سال 1948 . ( 206 ) - ترجمه فارسى ونديداد - سيد محمد على حسنى داعى الاسلام فقره 13 باب اول ص 11 . ( 207 ) - همان كتاب فقره هشتم باب سوم . ( 208 ) - همان كتاب فقره هشتم ص 23 .