بخش سامانيان و بويهيان و غزنويان است . مرحوم آتش در چاپ متن خود ، بخش سامانيان . . . را در زير دست داشت و آن را به نشانهء « » باز نمود ، ولى من چنين برگهايى را در عكس نسخهء خود باز نمىيابم ، و اثرى از ميكروفيلم آن نيز در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران نمىبينم ، و اين از شوربختى است . * نسخهء كتابخانهء سليمانيه - داماد ابراهيم پاشا - « سل » : اين نسخه به‌شمارهء 919 در آن كتابخانه محفوظ است و عكس آن در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران به‌شمارهء 97 - 3195 موجود ؛ و رونويسى است از جامع التّواريخ رشيد الدّين فضل اللّه ؛ خط آن نستعليق به نسبت خوش است . ويژگيهاى نسخه چنين است : - آ را همواره با مدّ مىنويسد : آل بويه ، آثار ، آمده است : b 544 ؛ به آتش ، آن : a 546 ؛ برآوردند ، آلات : a 548 ؛ آستانه ، آنكه : b 552 ؛ آب ، آمد : a 561 ؛ آسمانى ، آن : a 565 - ب ، پ را به شيوهء امروز مىنگارد ؛ و گاه پ را به يك نقطه : سپرى ، پيشانى : a 544 ؛ پيش : a 564 ؛ پيوست ، پشت : b 566 ؛ پادشاهى ، پدر ، پاى بيفشردند : b 569 ؛ بيكار ( پيكار ) كردند : a 549 - ج و چ را نيز بسان امروز مىآورد و گاهى چ را به يك نقطه : جهان ، آنچه ، چون : b 544 ؛ جون ( دوبار ) a 549 ؛ چندان ، چرب‌زبان ، چند ، چون : b 550 ؛ جهل روز ، سوسمار بچه : b 554 - د ، ذ را نيز به شيوهء امروزين مىنويسد : مىآيد ، نيك و بد ، پادشاهى ، برادر : b 544 ؛ نيابد ، باز مىخورد ، درهم پيچيد : b 554 ؛ مىنمود ، بركشيد ، يازيد ، بسته ديد : b 564 ؛ پدر : a 566 - س را عموما با سه نقطهء زير مىآورد : - حسرت : a 549 ؛ است : b 550 ؛ پيوست : a 560 ؛ به غسل : a 561 ؛