رشيد الدين فضل الله همدانى

27

جامع التواريخ ( تاريخ اقوام پادشاهان ختاى ) ( فارسى )

دوازدهم : كين « 1 » ، بيست سال . سيزدهم : كون گيا « 2 » ، سى و يك سال . چهاردهم : گاو « 3 » ، يازده سال . پانزدهم : فا « 4 » ، ده سال . شانزدهم : گى « 5 » ، پنجاه و دو سال . و اين شيايوون « 6 » مذكور در عهد او دوازده سال متواتر باران باريد ، چنان كه به طوفان انجاميد ، و بيشتر عالم آب گرفت ، و اكثر خلق هلاك شدند ، مگر بعضى كه كشتيها توانستند ساخت ، و كسانى كه بر سر كوهها و بلنديها مانده بودند . و اين پادشاه با خود انديشيد كه چون اين طوفان در زمان من پيدا شد ، و خلق هلاك گشتند ، هر آينه اثر فعل و انديشهء بد من باشد ، و تمامت بقاياى مردم را جمع گردانيد و رودخانه‌ها جهت ممرّ آب بساخت ، تا آبها كه به هر جاى جمع شده بود به دريا ريخت ، و زمينهاى ولايات خشك گشت . و نه رودخانهء بزرگ كه در ختاى « 7 » هست [ رفت ] مىگويند و در آن عهد بريده‌اند . در زمان او مردى بوده بالاى او چهل گز ، و بعد از شازدهم بطن او پادشاهى به طبقهء يازدهم رسيد . طبقهء يازدهم شينگ تانگ « 8 » كه پادشاه صد و يكم است با فرزندان : سى نفر ، ششصد و بيست [ و ] نه سال [ r 398 ] .

--> ( 1 ) . Qin ( 2 ) . Kongjia ( 3 ) . Gao ( 4 ) . Fa ( 5 ) . Jie ( 6 ) . Xiayuwang ( 7 ) . Hitai ( 8 ) . Chengtang