پروسك « 1 » حاليه ) رسيدند . قشون خوارزمشاهى مقيم جند كه فرماندهيشان با قتلغ خان بود شهر را ترك كردند و قتلغ خان به طرف خوارزم گريخت . سرداران چنگيزى جينتمور « 2 » نامى را براى گرفتن اطاعت از اهالى جند به آن شهر فرستادند . مردم جند ابتدا خيال داشتند او را بقتل برسانند ولى همين‌كه جينتمور به نصحيت ايشان پرداخت و عاقبت قتل حسن حاجى و سرنوشت مردم سقناق را به ايشان خاطرنشان نمود و وعده داد كه توجه مغول را از جند برگرداند از كشتن او دست برداشتند و جينتمور جانى بدر برده پيش جوجى و الش ايدى آمد و حال نفاق اهالى جند و نبودن كسى را در آن شهر تقرير كرد . مغول در صفر سال 617 جند را محاصره نمودند و اهالى با آنكه دروازه‌ها را بر روى ايشان بستند مقاومتى به خرج ندادند و مغول كمى بعد شهر را گرفته تمام مردم آن را بخارج كوچ دادند و شهر را غارت كردند و از ميان ايشان فقط كسانى را كه در موقع رسالت جينتمور در سخن گفتن با او درشتى نموده بودند كشتند و بر بقيه رحمت آورده على خواجهء بخارائى فرستادهء سابق چنگيز را پيش خوارزمشاه « 3 » به حكومت آن منصوب كردند . بعد از فتح جند جوجى در آن شهر ماند و سال بعد از آنجا براى تسخير خوارزم روانه شد الش‌ايدى بجانب ريگزار قراقوم حركت نمود . فتح بناكت و خجند - اردوئى كه چنگيز به فرماندهى اولاغ‌نويان و سرداران ديگر مأمور حدود فرغانه و درهء علياى سيحون كرده بود ابتدا شهر بناكت را تحت محاصره گرفتند و مستحفظين آن شهر كه از تركان بودند پس از سه روز بناكت را تسليم كردند . مغولانى كه از فتح شهرهاى اترار و بخارا و سمرقند فراغت يافته بودند نيز به طرف فرغانه سرازير شدند و با 20000 سپاهى و قريب 50000 حشر به سمت خجند حركت نمودند .

--> ( 1 ) - Perovsk ( 2 ) - چين تيمور يا جنتمور يا جن‌دمر ( 3 ) - رجوع كنيد بذيل صفحهء 22 از همين كتاب .