به او تكليف كرد كه از سلطان خواهشى كند . بىبى منجمه از علاء الدين خواست كه شوهر او يعنى مجد الدين محمد ترجمان را مقام كتابت حضور و انشاء ديوان لطف فرمايد . سلطان نيز چنين كرد و مجد الدين ترجمان و زوجه‌اش از آن تاريخ در دستگاه سلاجقهء روم داخل گرديدند و مجد الدين ترجمان از اين تاريخ از امراى معتبر سلجوقيان روم شد و همواره به مأموريتهاى مهم ببغداد و شام مىرفت از آن جمله وقتى از جانب سلطان بالموت پيش علاء الدين نومسلمان اسماعيلى آمد و در اين حال بود تا در شعبان 670 فوت نمود . پسر مجد الدين ترجمان يعنى امير ناصر الدين يحيى بن بىبى نيز در مشاغل ديوانى داخل شد و در عهد جانشينان علاء الدين كيقباد بمقام امارت ديوان طغرا رسيد و در فاصلهء بين 681 و 684 كتابى در تاريخ سلاجقهء روم به فارسى بنام سلجوقنامه نوشت و او در اين كتاب سعى كرده است كه بسبك جهانگشاى جوينى تأليف عبارت كند و تأليف او را از نظر انشاء در رديف جهانگشاى جوينى و تاريخ وصاف و مواهب الهيهء معين الدين يزدى مىگرفته‌اند و اصل اين كتاب ابن بىبى در دست نيست . بعدها يك نفر آن كتاب را كه مطوّل و مشكل بوده ساده و مختصر كرده و اين مختصر سلجوقنامه موجود است و براى معرفت تاريخ ايام سلطنت سلاجقهء روم از منابع معتبر بشمار مىرود . ضياء الدين برنى ( اوايل نيمهء دوم قرن هشتم ) - ضياء الدين بن رجب برنى از مورّخين و ادباى معروف فارسىزبان هندوستان است كه از مريدان عارف معروف نظام الدين محمد بداؤنى مشهور به نظام الدين اوليا ( متوفى سال 725 ) و از دوستان امير خسرو دهلوى و امير حسن دهلوى بوده و در دستگاه سلطان محمد از سلاطين تغلقيّهء هند ( 725 - 730 ) مىزيسته و چون سلطان جلال الدين فيروز شاه ( 752 - 790 ) به سلطنت نشسته با اينكه قريب هفتاد سال داشته به خدمت او پيوسته و بنام فيروز شاه به كار تأليف كتاب پرداخته است . از ضياء الدين برنى دو كتاب به فارسى باقى است يكى اخبار برمكيان كه آن را مؤلف از عربى به فارسى بنام فيروز شاه ترجمه كرده ديگرى تاريخ فيروز شاهى