ابراهيم گوركانى پسر ميرزا شاهرخ بدفع او بخوزستان آمد و شوشتر را محاصره كرد ولى بواسطهء شدّت سرما به گرفتن آن توفيق نيافت . در سال 825 بار ديگر سلطان ابراهيم عازم تسخير شوشتر گرديد . اين‌بار محمود خوزستان را رها كرده بعراق عرب رفت و در آنجا مريض شد چون مرگ خود را نزديك ديد سلطان حسين بن علاء الدولة بن سلطان احمد را به وليعهدى خود نامزد نمود و سلطان حسين چون محمود در 827 فوت كرد جاى او را گرفت و در حلّه مقام كرد ولى امير اصفهان پسر قرايوسف حله را محاصره نمود و سلطان حسين را در 836 كشت و سلسلهء ايشان بقتل او برافتاد و امراى تركمان در عراق عرب جاى ايشان را گرفتند . امراى ايلكانى يا آل جلاير 1 - امير شيخ حسن بزرگ بن امير حسين بن آق‌بوقا بن ايلكان از 740 تا 757 2 - سلطان شيخ اويس بن شيخ حسن از 757 تا 776 3 - سلطان حسين بن شيخ اويس از 776 تا 784 4 - سلطان احمد بن شيخ اويس از 784 تا 813 5 - شاه ولد بن شيخ علىّ بن شيخ اويس از 813 تا 814 6 - سلطان اويس بن شاه ولد از 814 تا 824 7 - سلطان محمود بن شاه ولد از 824 تا 827 8 - سلطان حسين بن علاء الدّولة بن سلطان احمد از 827 تا 836 8 - سربداران و طغاتيموريه در ميان سلسله‌هاى امرائى كه بعد از برافتادن ايلخانان در ولايات مختلفهء ايران مدّتى امارت و تسلط يافته‌اند سربداران اگرچه نه از جهت وسعت مملكت و قدرت و شوكت با امراى ديگر قابل مقايسه هستند و نه از حيث دوام دولت و عظمت آثار ولى از يك بابت در تاريخ ايران قبل از تشكيل سلسلهء صفويه اعتبارى خاص دارند و آن قيام ايشان است به مخالفت با اهل تسنن بعنوان علمدارى از مذهب شيعه و سعى در انتشار آداب و احكام اين دين و شروع كار خود به شكل دعوت فرقه‌اى و مريد و مرادى كه از اين جهات مىتوان ايشان را پيشقدمان مريدان شيخ صفى الدّين اردبيلى و فرزندان او دانست .