ولى تعصب و قساوت بر مزاج ايشان غلبه داشت مخصوصا نفاق و برادركشى و كور كردن چشم يكديگر از حركاتى بود كه حتى شاه شجاع نيز با آن علم و فضل از آن بىنصيب نبود و همين امور از علل عمدهء برافتادن دولت ايشان بود ، مدت حكمرانى اين سلسله هفتاد و دو سال است از 723 تا 795 و قلمرو ايشان فارس و كرمان و يزد و اصفهان و بعضى قسمتها از خوزستان . آل مظفر 1 - امير مبارز الدّين محمد بن غياث الدّين حاجى از 723 تا 760 2 - شاه محمود بن امير مبارز الدّين محمد از 760 تا 777 3 - سلطان عماد الدّين احمد بن امير مبارز الدّين محمد از 760 تا 795 4 - شاه نصرة الدّين يحيى بن امير مبارز الدّين محمد از 760 تا 795 5 - شاه شجاع بن امير مبارز الدّين محمد از 760 تا 786 6 - سلطان زين العابدين بن شاه شجاع از 786 تا 790 7 - شاه منصور بن شاه مظفر بن امير مبارز الدّين محمد از 790 تا 795 5 - امراى لرستان لرستان يعنى اراضى لرنشين مقارن استيلاى مغول به دو قسمت تقسيم مىشد : لر بزرگ و لر كوچك و بين مساكن لر بزرگ و شيراز ناحيهء لرنشين ثالثى نيز وجود داشت كه آن را شولستان مىگفتند . بجاى شولستان امروز ممسّنى و بجاى لر بزرگ كوه‌گيلويه و بختيارى قرار دارد و لر كوچك همان است كه حاليه هم آن را لرستان مىگوئيم و غرض از اين قسمت اخير كه در آن ايام لر كوچك خوانده مىشده بيشتر ناحيهء فيلى يعنى اطراف خرم‌آباد و اراضى پشت كوه بوده است . هريك از دو قسمت لر بزرگ و لر كوچك از قبل از استيلاى مغول تا مدّتى بعد از برافتادن ايلخانان از خود امرائى نيمه‌مستقل داشته‌اند كه بعضى از ايشان هم به مناسباتى مشهور شده و از آن جماعت عدّه‌اى يا به علت دخالت در ادبيات فارسى و يا در زدوخورد با سلسله‌هاى ديگر در تاريخ صاحب‌نام و نشانى شده‌اند . ذكر طوايف لر بزرگ و امراى ايشان بيشتر در تاريخ به ميان مىآيد تا لر كوچك