قراقويونلو و آق‌قويونلو يا قراگچىلو ، و آق‌گچىلو ، به ايلات و طوايف و قبايل : ( قرامان و آق‌مان ) ، ( قراهون و آق‌هون ) ، ( قراخزر و آق‌خزر ) ، ( قرامجار و آق‌مجار ) ، ( قراتاتار و آق‌تاتار ) ، ( قراچستار و آق‌چستار ) ، ( قراسقال و آق‌سقال ) و سلسله‌هاى قراختائيان و قراخانيان ، در كتابهاى تاريخ و جغرافيا و جامعه‌شناسى اتراك برخورد مىشود كه از شرح و بسط آنها خوددارى شد . همچنين غير از آق‌اولى و گوگ‌اولى ، ابو الغازى بهادر خان در كتاب شجرهء تراكمه شعبه‌اى از تركمنها را به نام قرااولى معرفى مىنمايد . 2 - قراالوس - ( طوايف و ايلات بزرگ ) . در دورهء ايلخانيان مجموع طوايف لر بزرگ و لر كوچك را كه تنها لر بزرگ داراى 32 تيرهء بنام بود « قراالوس » مىناميدند . 40 ضمنا در تواريخ صفويه از كوچ و مهاجرت ايلات و عشاير عراق به آذربايجان و حوالى همدان در سال 946 ه . ق كه داراى 000 ، 40 خانوار بوده‌اند ، با عنوان كوچ قراالوس ياد كرده‌اند . 41 در كتاب دستور الملوك از سرپرستى قراالوس ايلات و عشاير و اعراب عامرى ، وسيلهء ميرزا رفيعا ذكرى به ميان آمده است . بدين اطلاعيه تاريخ ديار بكريه هم دربارهء قرااولوس توجه فرمايند : « حسنعلى را پدرش به بيگم سپرد كه از راه بغداد به شام رود . . . بيگم زن جهانشاه ميرزا از در بغداد معاودت نمود . قرااولوس را كه به تمام 000 ، 50 خانه بود ، عوض تصرفى كه پيربوداق در اموال يزد و عراق كرده بود ، كوچانيده به عراق و حوالى آذربايجان آورد . » 42