و در ذى حجه 304 دستگير شد . از پس او حامد بن عباس وزارت يافت كه قتل حلاج در ايام او بود . حامد كار وزارت را نيك نميدانست . مقتدر على بن عيسى را پيشكار او كرد و او همه امور را قبضه كرد و براى حامد جز نامى از وزارت نبود اما لباس سياه كه شعار عباسيان بود ميپوشيد و بكرسى وزارت مىنشست و على بحضور وى فيصل امور ميكرد و شعرى در اين باب گفته بودند بدينمضمون : " عجبتر از همه چيزها كه ديده‌ايم اينكه دو وزير در ولايت هست يكى لباس بىوزير و يكى وزير بىلباس . " بدينسان از تعاقب وزيران كار دولت آشفته شد كه در ايام مقتدر دوازده كس وزارت كردند و بعضيشان چون على بن فرات و على بن عيسى مكرر عزل و نصب شدند . مقتدر وزيران ضعيف را خوش داشت چون ابو على محمد بن مقله كه وزير وى بود و بدوران راضى معزول شد و دستش را بريدند و بزندان كردند و وى كه خطى خوش مينوشت از مصيبت خويش گريان بود و ميگفت : " با اين دست سه خليفه را خدمت كردم و عاقبت چون دست دزدان ببريدن رفت " با وجود اين بدوران مقتدر كار وزيران بهتر از ايام راضى بود كه سپاهيان نفوذ بسيار يافته بودند و بناچار خليفه ابن رايق را امير الامرا كرد شايد از نفوذ بيحساب آنها جلوگيرى كند و با وجود وى اعتبار وزارت برفت و وزيران كارى نداشتند جز اينكه در ايام تشريفات با لباس رسمى و شمشير و كمر به خانه خلافت روند و عزل و نصب ايشان بدست امير الامرا بود . و چون بويهيان بر بغداد استيلا يافتند ( 334 ) نفوذ خليفگان را كم كردند و نفوذ وزيران هيچ شد كه بويهيان كار وزيران دولت را نيز عهده كردند . و براى خود وزيران ميگرفتند ، از معروفترين وزيران بويهى ابو الفضل بن عميد وزير ركن الدوله بود