عبيد اللّه مهدى 296 - 322 مورخان در نسب خليفگان فاطمى اختلاف كرده‌اند . بعضى گويند كه ايشان نژاد از اسماعيل بن جعفر صادق دارند و به همين مناسبت آنها را اسماعيليان نيز گويند ، بعضى ديگر انتساب ايشانرا با جعفر صادق انكار كنند و گويند نسب از عبد الله بن ميمون قداح اهوازى دارند كه مذهب گبران داشت و بخداى نور و ظلمت معتقد بود . عبيد الله مهدى بسال 259 در سلميه كه مركز دعوت اسماعيليان بود تولد يافت بسال 270 پدر وى يكى از طرفداران خود را كه رستم بن حوشب كوفى نام داشت بيمن فرستاد تا دعوت فاطميان را در آنجا رواج دهد و مردم يمن در نتيجه تبليغات ابن - حوشب بانتظار ظهور قريب الوقوع مهدى موعود بودند ، وى در يمن در كوهستان لاعه قلعه‌اى بساخت و بيشتر آنولايت را زير نفوذ آورد و دعوتگران به يمامه و بحرين و سند و هند و مصر و افريقيه فرستاد و چون خبر يافت كه حلوانى و ابن سفيان دعوتگران فاطمى در افريقيه مرده‌اند ابو عبد الله شيعى را كه از اهل صنعا بود و سخت باكفايت بود مأمور بسط دعوت فاطمى در آن ولايت كرد و خيلى زود كار ابو عبد الله در افريقيه بالا گرفت و كس به سلميه فرستاد و عبيد الله مهدى را به آنجا خواند و او نيز دل برفتن داد . اما مقتدر خليفهء عباسى از قضيه آگاه شد و بگفت تا عبيد الله را بگيرند و او در راه وصول بافريقيه مشكلات بسيار تحمل كرد ، در مصر زى تاجران گرفت و مالى را كه از سليمه همراه برده بود به عاملان ولايات كه در صدد گرفتار كردن او بودند به رشوه داد تا از چنگشان سالم بدر رفت . زيادة الله بن اغلب امير افريقيه نيز در راه وى نگهبانان گماشته بود كه گريز از ايشان به آسانى ميسر نبود . عاقبت در شهر سلجماسه به چنگ اليسع بن مدرار افتاد كه امير مدرارى به رشوه نرم نشد و عبيد الله را بحبس افكند . اما ابو عبد الله شيعى كه علمدار دعوت فاطميان بود با وجود دستگيرى عبيد الله همچنان در كار پيشرفت بود و نفوذ خويش را در افريقيه بسط ميداد و بسال 296 شهر