حسن ابراهيم حسن ( مترجم : ابوالقاسم پاينده )

499

تاريخ الإسلام ( تاريخ سياسى اسلام ) ( فارسى )

حداد و محمد بن موسى كه سيبويه مصر لقب داشت و ابو عمر كندى و حسن بن زولاق را نام ميتوان برد . كافور بسال 357 در شصت و چند سالگى بمرد . دوران امارت وى سيزده سال بود كه از جمله دو سال و چند ماه بخويشتن عنوان امارت داشت . از پس مرگ كافور رجال دولت ابو الفوارس احمد نواده اخشيد را كه طفلى يازده ساله بود بولايت برداشتند و حسن بن عبيد الله بن طغج را كه ولايتدار شام بود پيشكار او كردند اما حسن رفتار نكو نداشت و مردم را بيازرد و مصريان بياشوبيدند و او بناچار آهنگ شام كرد و المعز لدين الله فاطمى آشفتگى مصر را كه بغداد نيز فرصت دفاع از آن نداشت غنيمت شمرد و بسال 358 سپاهى بفرماندهى جوهر صقلى به تصرف آن ولايت فرستاد . دولت فاطمى در افريقا و مصر ( 298 - 567 ) 1 - مهدى ، ابو محمد عبيد الله 297 2 - قائم ، ابو القاسم محمد 322 3 - منصور ، ابو طاهر اسماعيل 334 4 - معز ابو تميم معد 341 5 - عزيز ، ابو منصور نزار 375 6 - حاكم ، ابو على منصور 386 7 - طاهر ، ابو الحسن على 411 8 - مستنصر ، ابو تميم معد 427 9 - مستعلى ، ابو القاسم احمد 487