وبالباسهاى تازى در غايت آراستگى سوار شوند وخود را عرض كنند وغرض أو آن بود كه لشكر خود را بر حضرت امام عرض كند . چون لشكرها را عرض داد با حضرت امام گفت : اين لشكرهاى من است وهر كس با من مخالفت مى كند گو طاقت مقاومت اين لشكر پيش آور . حضرت امام فرمود : تو لشكر خود را عرض كردى . اكنون نگاه كن ولشكر مرا تماشاكن . چون متوكل نگاه كرد ميان آسمان وزمين را مملو يافت از سوران ملك كه تمامى بر اسبان أبلق سوار بودند واسبها را آراسته وبا سلاح تمام صفها راست كرده في الحال بيفتاد وبيهوش شد . چون به هوش آمد گفت : جه كسانند ؟ حضرت امام فرمود : اينها لشكر منند . اما ما طلب ملك وخلافت نداريم وبه عبادت مشعوليم : تو خاطر را فارغ ساز . النور الجلي ، البدر الوضي آن حضرت نور روشن ظاهر است . وأين أشارت است به صفا وباطن وظهر تجليات جلالي وجمالى الهى كه نسبت با ائمهء كبار واقع مى شود وسراپاى وجود ايشان رانور روشن مى سازد وآن حضرت ماه شب چهارده است كه در خشان وتابان است . وأين أشارت است به كمال جمال آن حضرت با تمامى آن حضرت در كمالات . ذي القدر العلي والمجد البهي والعز السني آن حضرت خداوند قدر ومرتبهء بلند است وآن حضرت خداوند بزرگى در غايت بها وجلال است وآن حضرت خداوند عزت بلند است . وأين سه وصف است [ كه ] بدان ستوده شده : أول : قدر على ، وآن أشارت به امامت است . دوم : مجد بهى ، وآن أشارت به بها ومفاخر نسبى آن حضرت است . سوم : عز نسبى وآن أشارت به عزت وجلال ومكارم حسبي آن حضرت است كه بدان مخصوص بوده .