أبي الحسن علي النقي هادي بن محمد كنيت آن حضرت أبو الحسن است همچو كنيت جد خود علي بن موسى ( ع ) وآن حضرت را از أولاد ، امام حسن عسكرى [ ع ] بوده كه بعد از آن حضرت امام است . ووالدهء آن حضرت أم الولد بوده واز جمله ألقاب آن حضرت يكى نقى است يعنى پا كيزه از جميع عيوب . وأين أشارت است به عصمت وطهارت آن حضرت وپا كيزگى از عيوب حسبي ونسبى با آنكه آن حضرت نقاوة وبرگزيدهء ائمهء عظام وأجداد كرام خود است . ديگر از ألقاب آن حضرت هادي است زيراكه أو را نمايندهء مردمان است به طريق صواب وحق ، والله الهادي . الشهيد بكيد الأعداء المقبور بسر من رأى آن حضرت شهيد است به كيد دشمنان . وأين أشارت است بدانكه آن حضرت را زهر دادند . ودر كتاب كشف الغمة روانيت كندكه چون حضرت امام نقى خسته شد . تمامى رؤوس بني هاشم وأكابر سر من رأى همهء أو قات ملازم بودند وأطباء تردد مى كردند . وخليفه فرموده بود كه أطباء ملازم در گاه أو باشند . وشأن ومرتبت أو در آن مملكت بسيار بزرگ بود وهمهء مردم در گاه شده ومهمات خلايق معطل مانده وواقعهء مرض آن حضرت بر مردم بسيار دشوار بود تا بعد از چند روز مرض آن حضرت اشتداد يافت وغموم ومصائب مردم زيادت شد وخواطر از انديشهء فوت وفراق آن حضرت بسيار مكدر بود . بعد از چند روز آن حضرت وفات فرمود واز دار فانى به جنب جاودانى انتقال كرد . وولادت آن حضرت به موضعي بود از ولايت مدينه در نصف ذي الحجة سنهء اثنى عشره ومائتين . ودر روايتي روز سه شنبه خامس رجب . وفات آن حضرت در