آن وقت بيش از بيست سال نداشت . پس از وى زبير بن عوام كه تازه بالغ بود و سعد بن - ابى وقاص و عبد الرحمن بن عوف و طلحة بن عبيد الله به پيروى ابو بكر اسلام آوردند . عبد الرحمن پيش از آنكه اسلام بياورد عبد عمر نام داشت و محمد ص او را بدين اسم ناميد . پس از اينان بعضى ديگر از مردان قريش پيرو اسلام شدند مانند ابو عبيدة بن جراح و ارقم ابن ابى ارقم كه خانهء خود را محل دعوت اسلام قرار داده بود و هنوز هم آثار خانهء او در مكه موجود است . بعد از اين گروه مردان ديگرى باسلام گرويدند كه از لحاظ تقدم در درجه دوم بشمار ميآيند . اين دعوت را دعوت افراد نام داده‌اند . زيرا محمد ص اين اشخاص را يكايك و بطور انفراد بدين خود ميخواند . كسانى كه در اين دوره اسلام آورده‌اند در تاريخ اسلام بنام سابقان و پيشقدمان خوانده ميشوند و ديگران را كه پس از آنها بوده‌اند ضعيفان مينامند . مشركان قريش با ضعيفان مسلمان بدرفتارى ميكردند و از آزارشان دريغ نمىكردند . اظهار دعوت سه سال گذشت ، در اينمدت محمد ص كسانى را كه به آنها اطمينان داشت و ميدانست كه براى قبول اسلام آماده‌اند بدين حق دعوت ميكرد ولى دعوت او نهانى انجام مىگرفت . محمد ص و يارانش نماز و عبادت خود را از مردم قريش نهان ميداشتند و هر وقت مشركان آنها را در حال نماز ميديدند به آنها طعنه ميزدند و عبادتشان را مسخره ميكردند بتدريج عدهء مسلمانان زياد شد و قريش از فزونى آنها نگران شدند و در صدد جلوگيرى از پيشرفت دعوت اسلام و تحقير و تمسخر مسلمانان برآمدند . محمد پس از سه سال از جانب خدا مأمور شد كه دعوت خويش را اظهار كند و بمخالفت و استهزاى قريش اعتنائى نكند و اين آيه نازل شد :