يعنى : هنگامى كه ابراهيم با اسماعيل پايه‌هاى خانه را برآورد و ( گفتند ) خداوندا از ما بپذير زيرا تو شنوا و دانائى . پس از بناى كعبه خبر آن بوسيله مسافران در عربستان شيوع يافت و خداوند نيز به ابراهيم فرمان داد كه : وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ « 1 » . يعنى : و مردم را نداى حج ده ، تا پياده سوى تو آيند و سوار بر مركبان سبك‌رو از دره - هاى عميق بيايند . كعبه خانه كوچكى بود به شكل مربع و چهار ديوارى كه اكنون مسجد الحرام ناميده مىشود اطراف آن را گرفته بود و چون شكل آن مكعب بود كعبه ناميده شد . كعبه نشانه مجد و افتخارات سيصد و شصت قبيله عرب بود كه در نقاط مختلف عربستان زندگى مى - كردند و هر كدامشان در اطراف كعبه بتى براى خود داشتند . صورت ابراهيم و مسيح را در كعبه رقم زده بودند و سنگى سياه كه آن را حجر الاسود ميگفتند بر ديوار آن نصب بود . عربها معتقد بودند كه اين سنگ از آسمان افتاده و آن را مقدس و محترم ميدانستند . هبل نيز كه از همه بت‌ها محترم‌تر بود در اندرون كعبه جاى داشت ، هبل را از عقيق ساخته بودند و آن را پيشواى بت‌ها ميدانستند . حمايت قريش از كعبه مردم قريش در مكه اقامت گرفتند و منصبهاى كعبه را به خود اختصاص دادند و براى آنكه اهميت كعبه را بيفزايند قسمتى از زمينهاى مجاور را منطقه حرم قرار دادند كه در آنجا خون‌ريزى و تجاوز ممنوع بود . مكه به سبب كعبه اهميتى خاص داشت و قرشيان با توليت كعبه و اقامت مكه بنزد قبايل عرب احترامى بسزا داشتند .

--> ( 1 ) - سوره حج 28