وقتى پيغمبر از قصد يهودان خبر يافت پيشدستى كرد و راه خيبر گرفت زيرا مردم خيبر بتحريك اشراف بنى نضير پيشرو يهودان بودند و آنها بودند كه ساير يهودان را براى حمله بمدينه همسخن كرده بودند . خاورشناسان و جنگ يهود آنچه درباره ضديت يهود با مسلمانان گفتيم سخن بعضى از خاورشناسان را كه به كينه اسلام گفته‌اند هدف مسلمانان از جنگ با يهودان تحصيل غنيمت بود باطل مىكند . يكى از اينگروه مرگليوث است كه گويد : " محمد در مدت شش سال بعد از هجرت با دستبرد و يغماگرى زندگى كرده بود . يغما كردن مكيان ، به اين سبب كه محمد را از شهر خود بيرون كرده بودند و اموال او تلف شده بود مجاز به نظر ميرسيد . درباره يهودان مدينه نيز بدين منوال بود زيرا سببى ، حقيقى يا مصنوعى براى انتقام گرفتن از آنها وجود داشت ولى خيبر كه از مدينه دور بود مردمش نسبت به محمد ص و پيروان او خطائى نكرده بودند كه بتوان آن را تجاوز جمعى بشمار آورد . اگر هم يكى از آنها فرستاده محمد ص را كشته بود نميتوان اين كار را مجوز انتقام از همه دانست . " از اين قرار مرگليوث به گفتهء واقدى كه پيغمبر خبر يافته بود كه يهودان براى هجوم بمدينه مهيا ميشوند ، اعتماد ندارد و از اين مقدمات نتيجه ميگيرد كه هجوم مسلمانان به خيبر براى تحصيل غنيمت بود . تا آنجا كه گويد : " از اينجا ميتوان دريافت كه سياست پيغمبر از روزهاى نخستين كه يهودان را با مسلمانان برابر ميگرفت و متعرض مشركان نمىشد تا چه حد تغيير يافته بود . در اين موقع همين بهانه كه گروهى مشرك يا يهود بودند ، كافى بود كه مسلمانان بر ضد آنها به پيكار برخيزند . معلوم مىشود كه محمد بجنگ تمايل داشت چنان كه پيش از وى اسكندر و بعد از او ناپلئون دلباختهء آن بودند . " اظهار نظر وى درباره غلبهء مسلمانان بر يهودان شگفت‌انگيز است كه گويد " تسلط محمد بر خيبر نشان ميدهد كه چگونه خطر