خويش دلبسته‌اند ، از اينرو بدانها فرمان داد قبله خويش را بسوى بيت المقدس كنند و از كعبه كه خانهء ابراهيم و مايه افتخار و مورد احترام قبايل عرب بود چشم بپوشند . پيغمبر بفرمان خدا تا شعبان سال دوم هجرت به طرف بيت المقدس نماز ميكرد . در اين دوران يهوديان دائما با وى مجادله ميكردند و حق را بباطل مياميختند تا مسلمانان را از دين خود بازگردانند زيرا از شوكت و عظمت آنها بر دين خويش بيمناك بودند . پيش از آن يهودان با پيغمبر و مسلمانان اظهار دوستى ميكردند و اميدوار بودند بتوانند آنها را به صف خويش ملحق كنند و جبهه‌اى بر ضد مسيحيان تشكيل دهند و بدينوسيله نفوذ دين يهود را بر عربستان مستقر سازند ، وقتى ديدند كار محمد بالا گرفت و نفوذ اسلام دين يهود را تحت الشعاع قرار داد باشتباه خود پى بردند و متوجه شدند كه مسلمانان براى دين يهود از مسيحيان خطرناكترند بدينجهت نغمهء تازه آغاز كردند و با محمد بحث و جدال در انداختند . ميگفتند محمد كه پس از موسى و عيسى به پيغمبرى مبعوث شده بايد مانند پيغمبران سلف راه بيت المقدس گرفته در آنجا مقام گيرد . بعضى از آنها ميگفتند ما قبلهء محمد را به او ياد داديم و اگر ما نبوديم نمىدانست بكدام طرف توجه كند بعضى از آنها با تعجب ميپرسيدند كه چگونه محمد كه با دين يهود مخالف است تابع قبلهء يهوديان شده است . پيغمبر انتظار داشت خداوند قبله او را تغيير دهد زيرا هر ملتى را قبلهء مخصوص لازم است . خداوند قبلهء مسلمانان را از مكه به بيت المقدس تغيير داد تا مسلمانان را آزمايش كند و معلوم شود كدام يك از آنها پيغمبر را بدون چون و چرا پيروى ميكنند و كداميك از آنها در متابعتش مردد ميشوند بنابر اين پيغمبر درباره قبله منتظر وحى آسمانى و حكم ربانى بود و اين آيه نازل شد : قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ