مرض مقاوت تواند نمود . اگر امتداد و مرور در زمين دم‌گيرى متمادى گردد ( 313 ر ) به آن تمدد شايد قوت وافى نتواند بود . بيت : جز دو گونه چارهء كارت كجا بى * يا بميرى يا كشندت راست راست « 1 » امراى نافرجام بد رأى كه اعظم ايشان ميرزا على طغاى باشد پادشاهى بدين مرض را در اسب سوار شده از چهار « 2 » جانب گرفته به سرعت روان شده‌اند . اگرچه ايستادن نيز موجب هلاك است اما محافه بايد ساخت . عذر ناساختن آنكه به عقبه بالا نمىرود ، اگر به عقبه بالا نرود تا آنجا كه تواند رفت . ع : روزى كه قضا باشد كوشش نكند سودى . « 3 » هشت روز مسافت را به چهار روز قطع كردند . نماز پيشين به سه فرسخى آن منزل كه در آنجا آن مرض كمتر مىباشد رسيده بودند كه در رسيد . نظم : چون رسد وقت آن كه اين تركيب * متلاشى شود ازو اجزا قيل و قالى درو نمىگنجد * نيست كس را مجال چون و چرا « 4 » در آن ساعت قوت طبيعت از شدت مرض ساقط و اشتداد مرض از قوت آن آب و هواى دوزخ‌آسا 931 كه در تعريف تبت سابق مثبت است كه : هجر و وصل تو سموم است و سراب است آنجا * نزيد هيچكسى آب و هواى عجب است « 5 » طبيعت را مغلوب مطلق ساخت ، لابل آن پادشاه دين‌دار درويش نهاد و خان ذو اقتدار « 6 » صاحب عدل و داد ، داعى ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً 932 را لبيك گفت و روح مطهر او از اين خاكدان ملوث « 7 » به عالم اطهر اقدس خراميد . إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، 933 - انار اللّه برهانه و نوّر ضريحه - . نظم : دريغ آن شهنشاه صاحب قران * جم تاج بخش ممالك ستان

--> ( 1 ) . نگ : - بيت جز . . . راست . ( 2 ) . نگ : هر . ( 3 ) . نگ : - اگر به عقبه . . . سودى . ( 4 ) . نگ : - كه در رسيد . . . و چرا . ( 5 ) . نگ : - كه در تعريف تبت . . . است . ( 6 ) . نگ : - درويش نهاد و خان ذو اقتدار . ( 7 ) . نگ : - داعى . . . ملوث .