محمد مصطفى - صلّى اللّه عليه و سلم - فرموده است : « الجاه و المال تنبتان النفاق كما ينبت الماء البقل » يعنى جاه و مال نفاق مىكنند و مىرويانند نفاق را همچنان كه آب تره را و گياه‌ها را مىروياند . يعنى نفاق از مال و جاه حاصل مىشود . پس در اين مقام از دانستن حقيقت مال و جاه ناچار است تا بنده از او بعد از معرفت حذر نمايد و ببايد دانست كه مال و جاه دو ركن دنيااند ؛ مال ملك اعيان و اشخاص منتفع بهاست و معنى جاه ملك قلوب مطلوب تعظيم اوست و اطاعت اوست مر مالك را و اگر طلب اين جاه نيز به جهت امداد مسلمين و استخلاص درمانده‌ها باشد مبارك است و مرضى خدا و رسول است و الّا كه غرض آن نباشد موجب عذاب و نكال اخرويست و پشيمانى عظيم در دار آخرت . و چون در اين جاه به مهمات مسلمين پرداختن باشد همه نور و صفات و از جمله عبادت است و از اين جهت است كه بعضى اهل اللّه - قدّس اللّه اسرارهم - فرموده‌اند كه مىخواهم كه مال بسيار پيدا كنم و به همه آن مال جاهى بخرم و آن جاه اعتبار صرف راه مسلمانان و درمانده‌ها كنم . پس بنده در جميع احوال مىبايد كه نيات نيك كند كه آن را مقارن عمل گرداند ( 279 ر ) تا سبب اجر عظيم گردد . بيت : كن نيت هر چيز كه گر مانى باز * از مزد عمل به مزد نيت برسى و گاه چنان است كه كس طهارت براى اداى صلوة جمعه كرده و به عزم مسجد قدم در راه نهاده نماز جمعه را درنيافت و از اين اندوهگين و متألم شد ، هر آينه به سبب اين نيت و سعى نمودن و نايافتن نماز حضرت حق سبحانه او را اجرى عظيم خواهد داد . نقل است كه حضرت رسالت - صلّى اللّه عليه و سلّم - به قوت نماز بامداد در خواب بود كه شيطان لعين آمد و آن حضرت را بيدار كرد كه نماز بامداد فوت مىشود و آن حضرت - صلّى اللّه عليه و سلّم - برخاست و به نماز مشغول شد و غرض شيطان لعين در اين بيدار كردن آن نبود كه دلالت بر خير كند ، زيرا كه مىدانست كه اگر نماز به رسول خدا فوت شدى چندان حزن و الم بر آن حضرت غالب شدى كه حضرت حق - سبحانه و تعالى - به جاى آن نماز چندان اجر ميداد كه اداى آن نماز برابرى نكردى . شيطان لعين