تا چند كنم توبه و تا كى شكنم * اى توبه ده و توبه شكن دستم گير اگر صاحب دولتى را اين سعادت مساعدت نمايد ، موهبتى باشد از واهب العطا ، عمّ نواله . بيت : اين گشتى است ناگهان تا نبرى به خود گمان * پيك قبول ماست آن كمان بىگمان ( 250 ر ) موافق اين حال و مطابق اين مقال ، احوال خجسته مآل حضرت خان است كه « 1 » از پيش فى الجمله بيان رفته است كه اسراف خان در ارتكاب مشروبات به حدى بود كه اگر مثلا هشيارى در خوابى ديديد تعبير آن را به مستى گرفتى كه التّعبير بالعكس ، و اين مقال را بيان حال خود دانستى . « 2 » بيت : الجكوجه جام لعل كونكلوم دار و اول ساقى دور دور * تولغوجه پيمانم اول ساقى بيله باقى دور دور « 3 » هرگز در تصور نمىگنجيد كه خان ، ترك اين امر تواند داد . اما چون توفيق سبحان و هدايت ربانى رسيد ، دست سعادت گريبان شقاوت را بردريد . « 4 » خان از جميع مسكرات توبه كرد . 649 بيت : هزار شكر ز ربّ غفور شد مغفور * شنيد آيت « تُوبُوا إِلَى اللَّهِ » از لب حور اين توبه از جميع مسكرات بود ؛ مصراع : چون توبه از اين به و اتمّ مىبايست ، آيت تُوبُوا إِلَى اللَّهِ توبه را بى از حرفين آخرين كه با و هاء ، عند الوقف است كه صورت « به » دارد كه كتابت از آن باشد كه توبه از اين به بايد ، تاريخ اين توبه مىشود . بعد از اين به هفت سال اين توبه را به اتمام رسانيد . از جميع منهيات در ملازمت حضرت مخدومى نورا ، توبه تمام آيت تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً تاريخ اتمام توبه شده ، آيت تمام تاريخ گشت 650 و اين نكته عجيب و لطيف و غريب است . « 5 » تفصيل اين جمله آن است كه آخر

--> ( 1 ) . نگ : - كه هدايتى بود . . . است كه . ( 2 ) . نگ : - و اين مقال . . . دانستى . ( 3 ) . نگ : - الجكوجه . . . دور . ( 4 ) . نگ : - دست . . . بر دريد . ( 5 ) . نگ : - بيت هزار شكر . . . است .