ذكر مير على شير تخلص او نوائى است . در شعر تركى پيش از وى و بعد از وى هيچ‌كس مقدار وى و بيش از وى نگفته است . وى در اين فن استاد است و اشعار تركى وى در شهرت همان حكم دارد كه در فارسى شعر ملا آمادى . شعر فارسى نيز بسيار دارد و در فارسى فانى تخلص كرده و ديوان خواجه حافظ را جواب گفته . قصيده ابرار را بعد از خواجه خسرو هيچكس به مقدار او نگفته ، مطلعش اين است . مطلع : آتشين لعلى كه تاج خسروان را زيورست * اخگرى بهر خيال خام پختن در سراست وقتى كه حضرت مخدومى ، فخر الانامى ، نور الدين عبد الرحمن جامى از سفر حجاز برگشته‌اند ، مير على شير اين رباعى را به استقبال ايشان فرستاده است كه ، رباعى : انصاف بده اى فلك مينا فام * تا زين دو كدام خوبتر كرد خرام خورشيد جهانتاب تو از جانب صبح * يا ماه جهان گرد من از جانب شام سه ديوان تركى دارد و يكى فارسى ، تذكرة الاوليا تركى نوشته است و خمسه را تركى جواب كرده و غير اين نيز مصنفات بسيار دارد . به غير يك ديوان ، ديگر همه تركى است . اصل وى از بخشيان اويغور است . پدر او را كيچينه بخشى مىگفتند . مردى بوده على الرسم . مير على شير به ميرزا سلطان حسين در خردى « 1 » آشنايى داشت . چون ميرزا پادشاه شد به ملازمت ميرزا پيوست و ميرزا او را رعايت بىحد كرده و او اهل فضل را چنان كه اين همه فضلا و بىنظيران كه در آن زمان كه در طوايف خلايق پيدا شد ، اكثر به سعى او بوده است . در زمان امارت اهتمام نمود و اسباب سامان كرد چنان كه هر روزه حاصل املاك او هژده هزار شاه ( 128 ر ) رخى بود . ديگر اسباب امارت خود را از خدم و حشم و ضرابخانه و اصطبل ، مع جميع بيوتات پادشاهانه را به امير على كه از سرآمدان

--> ( 1 ) . نب : خوردى .