شعورش پيش از وقوع و ظهور ، نقاب اشتباه بگشايد « 1 » و از دريچه‌هاى عالم غيب كه روح انسان از آن ممر كيفيت احوال آينده ، پيش از آنكه واقع گردد ، تواند ديد روزن خيال است چنانچه از مضمون حديث مبارك كه ثبت افتاده مستفاد مىگردد ، بيت : ز نقش بند خيالم خوش آيد اين معنى * كه صورتى بنگارد به نقش دلبر ما « 2 » يوسف صديق - على نبيّنا و عليه الصلاة و السّلام - « 3 » ( 17 پ ) صورت اوغان اخوة و ابوين كه نص كريمه وَ رَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَ خَرُّوا لَهُ سُجَّداً « 4 » 88 از آن خبر مىدهد ، به سال‌ها پيش از وقوع از دريچه ديده بود و بشارت فتح مكه شرفها اللّه تعالى كه مضمون همايون لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيا بِالْحَقِّ 89 ، بيان آن ناطق است « 5 » بر ضمير وحى پذير سلطان پيغامبران - عليه و عليهم افضل الصلوات و اكمل التحيّات « 6 » - هم از آن ممر نقش بسته بود و اين كرامت بىمهمات ملكى و مصالح پادشاهى اساطين سلاطين و اعاظم ملوك و خواقين را از راه وراثت خلافت صورى دست مىدهد ، « 7 » چنانچه حضرت صاحب‌قران را روى نمود ، چه در آن حال كه كارى چنان هولناك پيش آمده بود و به لشكرى از سپاه دشمن بسيار كم به ايشان مقابله و مقاتله مىبايست كرد . روزى وقت چاشت در آن باب تأملى مىنمود ، در اثناى آن انديشه خوابش در ربود ، آوازى شنيد صريح به زبان فصيح كه شادباش و غم مخور كه خداى تعالى شما را نصرت و فيروزى كرامت فرمود و چون از آن خواب انتباه يافت ، [ از براى رفع اشتباه از حاضران پرسيد كه در اين وقت ] « 8 » هيچكس سخنى گفت ؟ همه گفتند ، نه . به يقين پيوست كه آن سخن از هاتف غيب به گوش او رسيده و آن نسيم بشارت شميم از گلشن لطف عميم الهى وزيده ، اعتمادش بعون تأييد ربانى واثق‌تر شد و با دلى قوى و خاطر گشاده پيش اميرحسين آمد و صورت واقعه باز نمود . همگنان را از استماع اين بشارت مواد استظهار و استبشار سمت تضاعف پذيرفت و دل تابع و متبوع كه چون غنچه گرفته بود ، از اين آگاهى چون گل از نسيم صبحگاهى بشكفت . « 9 »

--> ( 1 ) . نگ : - و مخدرات مغيبات . . . بگشايد . ( 2 ) . نگ : - روزن خيال . . . دلبر ما . ( 3 ) . نگ : - صديق . . . و السلام . ( 4 ) . نگ : - كه نص كريمه . . . سجدا . ( 5 ) . نگ : - شرفها الله . . . است . ( 6 ) . نگ : - عليه و عليهم . . . التحيات . ( 7 ) . نگ : - و اين كرامت . . . مىدهد . ( 8 ) . نت : - از براى رفع . . . وقت . ( 9 ) . نگ : + فصل دوازدهم .