تخت غرناطه داشتند . محمد بن اشقيلوله در مالقه فرمان مىراند و با ابن الاحمر دل بد مىداشت . چون ابو يوسف به اندلس رفت خود را در پناه او كشيد و ابو يوسف نتوانست بنى الاحمر و دامادش را آشتى دهد . ابن الاحمر از عاقبت روابط دوستانه ميان ابو يوسف و دامادهاى خود بيمناك شد و همچنان بيمناك به غرناطه بازگرديد . سلطان ابو يوسف لشكر به درون فرنتره برد و دست به كشتار و اسارت و تاراج گشود . فرنتره در دست مسيحيان بود و همچنان پيش تاخت تا به دژ المقوره و ابده در نزديكى قرطبه - از جانب شرقى - رسيد . در اين هنگام پادشاه قشتاله براى دفاع از اراضى خود لشكرى گران به مقابله فرستاد . در روايات اسلامى شمار سپاهيان او نود هزار ذكر شده « 11 » . سردار سپاه داماد پادشاه نونيودلارا بود كه در روايات اسلامى او را دونونه يادننه ، يا ذنونه نوشته‌اند . ابو يوسف در اين هنگام لشكر خود به خارج شهر استجه برد و با او خيل عظيمى از اسيران و غنايم بود . دروازه‌هاى شهر بسته شد و مردم آماده پيكار شدند . ابو يوسف غنايم را در جايى تحت‌نظر نگهبانان خاص نهاد تا مانع كرّ و فرّ او نشود . آنگاه پسر خود ابو يعقوب را بر مقدمه بفرستاد و براى لشكريان خود سخن گفت و آنان را به جهاد و كشته شدن ترغيب كرد سپس خود براى رويارويى با دشمن در حركت آمد . جمعى از قواى اندلس به رياست بنى اشقيلوله همراه او بودند . در نزديكى استجه ، جنوب غربى قرطبه دو لشكر مصاف دادند . اين جنگ در روز پانزدهم ماه ربيع الاول سال 674 ها / نهم سپتامبر سال 1275 م بود . جنگى هولناك بود و به شكست مسيحيان انجاميد . در اين نبرد سردارشان دون‌نونيودلارا و شمار كثيرى از سپاهيان به قتل رسيدند « 12 » . اين پيروزى بزرگ خاطرهء پيروزيهاى زلّاقه والارك را در خاطره‌ها زنده گردانيد و نخستين پيروزى درخشانى بود كه پس از نبرد عقاب نصيب مسلمانان شده بود . روايات اسلامى در شمار كشتگان دو طرف مبالغه

--> ( 11 ) . الذخيرة السنيه ، ص 169 ، 170 . ( 12 ) . تاريخ ابن خلدون ج 7 / ص 191 . ابن الخطيب : اللمحة البدريه ص 44 . ابن الخطيب : الاحاطه ج 1 / ص 573 . الذخيرة السنيه ص 170 - 172 .