پس از اين حوادث نبرد سختى ميان موحدين و بنى مرين درگرفت . در اواخر سال 667 ه / 1269 م الواثق بالله ادريس معروف به ابو دبوس سلطان موحدين براى جنگ با بنى مرين از مراكش بيرون آمد . دو گروه در وادى غفّو ميان فاس و مراكش روياروى شدند . در اين پيكار موحدين شكست خوردند و جمع كثيرى از ايشان كشته شدند و ابو يوسف بر لشكرگاهشان و اموال و خزاينشان غلبه يافت . آنگاه ابو يوسف به مراكش لشكر راند و در محرم سال 668 ه بر شهر مستولى شد و از آن پس امير المسلمين لقب گرفت . بدين‌گونه دولت موحدين در مغرب پايان گرفت همچنانكه در اندلس پايان گرفته بود . موحدين در حدود صد و سى سال بر سرير فرمانروايى بودند . دولت بنى مرين جاى ايشان بگرفت و بر سراسر مغرب اقصى استيلا يافت . « 6 » انظار اندلسيان به اين دولت تازه دوخته شده بود . گويى تقدير چنان بود كه اين دولت جديد جاى مرابطين و موحدين را در حوادث اندلس پر كند . مؤسس مملكت غرناطه از اهميت هم‌پيمانى با بنى مرين و يارى طلبيدن از آنان غافل نبود . ازاين‌رو اندكى پيش از وفات خود - چنان كه گفتيم - نزد سلطان ابو يوسف يعقوب بن عبد الحق ملقب به المنصور كس فرستاد و از او خواست اندلس را يارى رساند . چون پيام ابن الاحمر به ابو يوسف رسيد در سال 670 ه رهسپار غزوتلمسان شده بود . چون رسولان او را از خطرى كه اندلس را تهديد مىكرد بياگاهانيدند ، شيوخ قبايل را گرد آورد تا با آنان راى زند . همگى متفقا به وجوب لشكركشى به اندلس و جهاد در راه خدا راى دادند . سلطان ابو يوسف يعقوب نزد سلطان امير يغمراسن صاحب تلمسان پيام فرستاد كه با او پيمان صلح بندد تا بتواند از آب گذشته لشكر خود به اندلس برد . ولى يغمراسن نپذيرفت و دو گروه در نزديكى وجده ، در ماه رجب سال 670 ه / 1272 م جنگ درپيوستند .

--> ( 6 ) . براى آگاهى از اصل و نشأت بنى مرين رجوع كنيد به الذخيرة السنيه ص 10 ، 16 ، 94 ، 99 ، 123 و 124 . الاستقصاء ، ج 2 / ص 13 و 14 . تاريخ ابن خلدون ج 7 / ص 166 - 180 . من نيز در كتابخانهء ملى مادريد جزوه‌اى در 14 صفحه يافتم به نام ، ذكر الياقوتة الحليه فى الذرية السعيديه المرينيه المباركة العبد الحقية » . در باب اصل و نشأت ايشان .