آخرين صفحهء حيات اين ملت بزرگ در نورديده شود . 2 در بيست و دوم سپتامبر سال 1609 قانون اخراج نهايى موريسكيها يا عربهاى مسيحى شده اعلان شد وحشت و اضطراب بر آنان چيره شد . اكنون بنگريم كه متن اين قانون چه بود : قانون مقدمه‌اى داشت حاكى از خيانت موريسكيها و ارتباط آنان با دشمنان اسپانيا در بىاثر ساختن كوشش اولياء امور براى مسيحى كردن آنان و اينكه هرگز در هيچ مورد به ايشان اعتماد نتوان داشت . سپس آمده بود كه پادشاه مقرر كرده كه همه به بلاد بربر ( مغرب ) كوچ داده شوند . بنابراين بر موريسكيها واجب است كه از زن و مرد بار سفر بندند و در ظرف سه روز از نشر اين قرار از همه شهرها و روستاها به شهرهاى مرزى كه مأمورين حكومت معين مىكنند بروند . كسانى كه خلاف كنند ، كشته خواهند شد . بايد از متاع خود آن‌قدر بردارند كه بتوانند بر پشت حمل كنند . كشتيها براى نقل آنان به بلاد مغرب آمده است . حكومت در خلال سفر متكفل غذاى آنهاست . ولى بر آنهاست كه هرچه مىتوانند آذوقه با خود حمل نمايند . مقرر است كه در اين سه روز در خانه‌هاى خود بمانند و تحت نظر مأموران باشند . اگر كسى در كوچه‌ها آمدوشد كند اموالش به تاراج مىرود و خودش تحويل محكمه داده مىشود يا اگر مقاومت كند جزاى او اعدام است . همهء اموال غير منقول و امتعهء شخصى كه نتوان حمل كرد از سوى پادشاه به سروران بخشيده مىشود . هركس چيزى از دارايى خود را پنهان كند يا در زمين دفن كند يا خانه و محصول خود را بسوزاند همهء ساكنان محل به اعدام محكوم مىشوند . از هر صد نفر شش نفر از آنان براى استفاده از آنها در نگهدارى خانه‌ها و كارگاههاى شكر و محصول برنج و امور آبيارى و راهنمايى ساكنان تازه‌وارد باقى خواهند ماند . اينان را سروران از ميان خانواده‌هايى كه به مسيحيت بيش از ديگران گرايش نشان داده‌اند