بزرگ اسلامى در اسپانيا بازمىگردد . در آن زمان الحمراء قلعهء كوچكى بود . روايات اسپانيايى آن زمان از قلعه‌اى ياد مىكنند كه بر ساحل چپ رود حدرّه orraD lE ساخته شده بود و قلعهء الحمراء ناميده مىشد . از اين قلعه بويژه در آن ايامى كه در منطقه غرناطه جنگهاى داخلى ميان مولدين و بطون قبايل عرب درگرفته بود بسيار سخن رفته است . از جمله عبد الله العبلى يكى از شعراى اين عصر در ضمن ياد كردن از حوادث و فتنه‌هاى غرناطه از قلعهء الحمراء ياد مىكند : منازلهم منهم قفار ، بلاقع * تجارى السفافيها الرياح الزعازع و فى قلعة الحمراء تبديد جمعهم * و فيها عليها تستدير الوقائع كما جدلت آبائهم فى خلائها * اسنتها و المرهفات القواطع چون باديس بن حبوس زعيم بربر بر غرناطه فرمان راند و در اوايل قرن پنجم هجرى آنجا را مركز مملكت خود نمود و بر گرد تلى كه الحمراء بر فراز آن بود باروى ضخيمى كشيد و در داخل بارو قصبه‌اى ( قلعه‌اى ) براى اقامت خود و محل فرمانروايى خود برآورد . باديس اين قلعه را به نام قديم آن الحمراء ناميد . سپس به مرور ايام بر آن افزوده شد تا سرانجام دژ غرناطه يا به عبارت ديگر مركز مهم دفاعى آن گرديد . چون محمد بن الاحمر در سال 635 ه / 1238 م بر غرناطه غلبه يافت در همان مكان در درون بارو براى خود قصرى ساخت و او نيز قصر خود را الحمراء ناميد . محمد بن الاحمر ، از رود حدرّه آب به آنجا كشيد و الحمراء را مركز مملكت خود ساخت و چند برج بلند و منيع در آن بنا نمود كه از آن جمله بود برج الحراسه al ed erroT aleV و برجى در مقابل برج الحراسه . آنگاه باروى استوارى بر گرد آن برآورد ظاهرا اقامتگاه خود را در جنوب غربى دژ يعنى همانجا كه قصر امپراطور شارل كن جاى دارد قرار داد . به ظن قوى برگزيدن نام الحمراء براى آن قصر نه از روى نام بناكننده آن ابن الاحمر بلكه از آن روى كه قصر ابن الاحمر بر روى خرابه‌هاى الحمراء قديم ساخته شده به آن داده شده است . بعضى گفته‌اند كه الحمراء به كاخ سلطنتى غرناطه اطلاق مىشد زيرا برجهاى بلند آن به رنگ قرمز بودند يا آنكه باروى خارجى آن از آجر