سلطان ابو عبد الله و افراد خاندان و حاشيهء او و خلاصهء آن چنين است : « پادشاه و ملكهء كاتوليكى به ابو عبد الله و فرزندان و نوادگان و ورثهء او تا ابد حق مالكيت ابدى مىدهند . اين حق شامل همه ضياع ايشان در بلاد برجه و دلايه و مرشانه و لوشار و اندرش و اجيجر و ارجبه و چند موضع ديگر است ، از باج و خراج و حاصل اراضى و نيز خانه‌ها و اماكن و قلاع و برجها . همه اينها به اولاد و اعقاب ايشان به ارث مىرسد و تا ابد مالك آن هستند و از همهء محصولات و عشريه‌ها و حقوق آن برخوردار مىشوند . ابو عبد الله صاحب و سرور آن اراضى است و در عين حال تابع و خاضع در برابر اعليحضرتين است . حق دارد اعيان مذكور را بفروشد يا به رهن دهد و هر وقت و هرگونه كه خواهد با آن عمل نمايد . هرگاه او را قصد فروش املاك خود باشد نخست بايد آنها را به اعليحضرتين عرضه دارد ، هرگاه آن دو نخواهند ، به هركس ديگر كه خواهد بفروشد . » « اعليحضرتين قلعهء ادره و همهء قلاع واقع در ساحل را براى خود نگه خواهند داشت » . « اعليحضرتين به مولاى ابو عبد الله هبه‌اى به مبلغ سى هزار سكه طلاى قشتالى ( كاستيليانو ) ارزانى مىدارند و آن را پس از تسليم الحمراء و ديگر قلعه‌هاى غرناطه در آن مدت مقرر ، به نزد او خواهند فرستاد » . « اعليحضرتين همهء اراضى و آسيابها و باغها و مزارعى را كه ابو عبد الله از ايام پدرش سلطان ابو الحسن مالك بوده ، چه در غرناطه و چه در البشرات به او خواهند بخشيد و تا ابد ملك او و فرزندانش و اعقاب و ورثه‌اش خواهد بود . ابو عبد الله مىتواند آنها را بفروشد و يا به گرو نهد يا هرگونه كه خواهد عمل كند » . « اعليحضرتين همچنين املاك مادرش و خواهرانش و زنش و زن ابو الحسن را از باغها و مزارع و اراضى و آسيابها و حمامهايى كه در غرناطه و البشرات داشته‌اند به آنها ارزانى مىدارد ، كه ملك ايشان و اعقاب ايشان باشد تا ابد . ايشان حق دارند آنها را بفروشند يا به رهن دهند يا به همان شيوهء پيشين از آن بهره برند » .