روستاى ديگر . مسلمانان آن حوالى روحيه‌اى ديگر يافتند مردم البشرّات ( البشره ) و حوالى آن بر حكام مسيحى بشوريدند . در همان هنگام مردم وادى آش از حمله‌هاى ابو عبد اللّه به جوش آمدند و قيام كردند و از او يارى طلبيدند . ابو عبد اللّه به آهنگ دژ اندرش « 10 » لشكر روانه گردانيد ، زيرا مسلمانان در آنجا برپاى خاسته بودند . عمش ابو عبد اللّه محمد بن بن سعد ( الزغل ) همچنان در آنجا بود . چون از آمدن ابو عبد اللّه بن محمد آگاه شد شهر را ترك گفت و به المريه رفت و در آنجا بماند تا - چنان كه گفتيم - رهسپار مغرب گرديد . امير ابو عبد الله محمد بر اندرش و ديگر دژهاى نزديك آن مستولى گرديد و براى دفاع از آنها پادگانهاى مسلمان جاى داد . اين واقعه در سال 895 ه اتفاق افتاد و اين جنگهاى داخلى ميان مسلمانان و مسيحيان مدتى دوام داشت . مسيحيان پس از چند هفته اندرش را كه پادگان مسلمانان قادر به دفاع آن نبود ، بازپس گرفتند . در ماه رمضان سال 895 ه / اوت 1490 م امير ابو عبد اللّه به روستاى الهمدان « 11 » در نزديكى غرناطه لشكر برد . مسلمانان دژهاى استوار آن را تصرف كردند و غنايم فراوان فراچنگ آوردند ، با ذخاير و خوردنيهاى بسيار . نيز از پادگان مدافع شهر دويست تن را اسير كردند و شادمان به غرناطه بازگرديدند . شادمانى سراپاى غرناطه را بگرفت . در اواخر رمضان امير ابو عبد اللّه آهنگ فتح المنكب نمود تا بار ديگر ارتباط ميان اندلس و سواحل مغرب برقرار شود . و مسلمانان به اين ارتباط سخت اهميت مىدادند . ابو عبد اللّه در راه دژ شلوبانيه « 12 » را در مشرق المنكب تصرف كرد . مسيحيان به قصد او پى بردند و پادگانهاى بلش و مالقه به يارى المنكب آمدند . امير ابو عبد اللّه ديد كه ياراى مهاجمتش نيست و نيز به دو خبر رسيد كه پادشاه قشتاله به مرج غرناطه لشكر آورده و دست به كشتار و تاراج گشوده است ، ازاين‌رو بازگرديد . فرناندو

--> ( 10 ) . اندرش xaradnA در جنوب شرقى غرناطه نزديك به درياى مديترانه . ( 11 ) . قريهء همدان nidnehlA در جنوب غربى غرناطه . ( 12 ) . به اسپانيائى anerbolaS