قشتاله دست دوستى داد و جزيه بر عهده گرفت و اين عمل او بر سوء سيرت و ناتوانيش در تدبير مملكت درافزود . عاقبت رئيس ابو سعيد فرج بن اسماعيل النصرى صاحب مالقه و پسر عم پدر سلطان عصيان و خروج آغاز كرد . و شورشيان ابو الوليد اسماعيل ( اول ) بن فرج را به جاى نصر به فرمانروايى برگزيدند . او نوادهء اسماعيل برادر محمد بن الاحمر سر خاندان نصريه بود . طولى نكشيد كه ابو سعيد و يارانش بر المريه و بلش و ديگر بلاد جنوبى غلبه يافتند و در اوايل سال 712 ه / 1313 م با قواى خود به غرناطه راند . سلطان نصر براى رويارويى با او بيرون آمد ولى به هزيمت شد و به غرناطه بازگشت . اما پس از اندك زمانى به ناچار از تخت پادشاهى غرناطه فرود آمد و با زن و فرزند خويش به وادى آش رفت و تا پايان عمر سال 722 ه / 1322 م در آنجا فرمان مىراند . « 28 »

--> ( 28 ) . ابن الخطيب : الاحاطه ج 1 / ص 393 و 394 . ابن الخطيب : اللمحة البدريه ص 57 - 63 .