دادند و آن پادشاه سالخورده در نزد بزرگان ملك زارى و فغان كرد . پادشاه نتوانست اين درد جانكاه را تحمل كند و يك سال بعد در سىام ژوئن سال 1109 م وفات كرد . روايات مسيحى از اين پس به افسانه مىگرايند و مىپندارند كه آلفونسو مىخواست انتقام خون پسر بگيرد . ازاين‌رو به قرطبه لشكر برد و آنجا را محاصره كرد . على بن يوسف « امير المؤمنين » در قرطبه بود . مسيحيان در همان شب جماعتى از مسلمانان را كه آهنگ هجوم كرده بودند اسير كردند . معلوم شد كه رئيس ايشان عبد الله از اشراف قرطبه در ميان اسيران است . اين مرد همان بود كه ابن عباد پدر زن آلفونسو يعنى پدر زوجهء اوماريا را كشته بود . نام ديگر ماريا زائده بود . آلفونسو فرمان داد پيكر عبد الله را قطعه قطعه كردند و آتش زدند و همراه او جمعى از اشراف مسلمانان را نيز در آتش بسوخت . عاقبت على بن يوسف را به مصالحه ناچار ساخت و مقرر شد كه جزيه‌اى كلان به قشتاله بپردازد « 1 » . نبرد اقليش پس از زلاقه در سال 479 ه و استيلاى مرابطين بر بلنسيه در سال 495 ه بزرگترين پيروزى مرابطين بر قواى قشتاله بود . اين پيروزى سبب استحكام سلطه مرابطين در مناطق وسطى و شرقى شبه جزيره گرديد و سبب شد كه آنان در امور سپاه انگيزى و دفاع ، بلند آوازه گردند . 2 مىتوان گفت كه حمله به اقليش سرآغاز برنامهء منظم غزوات مرابطين در اراضى مسيحيان بود . زيرا تازه يك سال و دو ماه از جنگ اقليش گذشته بود كه امير المسلمين على بن يوسف از دريا گذشت و با سپاه جرار خود براى بار دوم وارد

--> ( 1 ) . در اين باب مخصوصا رجوع كنيد به : . P II etraP . ) ladiP . M . dE ( anapsE ed lareneG acinorC aremirP . 655 - 455