براى رويارويى با دشمن بيرون آمد . لشكر غرناطه هم به سردارى ابو عبد الله بن الحاج كه در آن روزها والى غرناطه بود ، نيز به دو پيوست و اينان توانستند مهاجمان را باز پس رانند و قريب به هزار و پانصد تن از ايشان را بكشند . چون على بن يوسف پس از اندكى به امارت نشست ، اين تجاوز را ناديده نينگاشت و چنان ديد كه خود جنگ با مسيحيان را بياغازد و آنان را در درون اراضىشان مورد حمله قرار دهد . تميم بن يوسف بن تاشفين به فرمان برادر گوش فرانهاد و سپاهى با سازى تمام بسيج كرد و در دههء آخر ماه رمضان سال 501 ه اوايل ماه مه سال 1108 م از غرناطه بيرون آمد و به سوى شمال به طرف جيان در حركت آمد . در راه كه مىرفت سپاهيان ديگر به او مىپيوستند . تميم پس از چند روز به جيان رسيد و در آنجا بياسود تا لشكر قرطبه به سردارى والى آن ابو عبد الله محمد بن ابى رنق به دو پيوست سپس رهسپار بياسه در شمال شرقى جيان ، گرديد و از آنجا به سوى اراضى قشتاله پيش راند . سپاهيان مرسيه به سردارى والى آن ابو عبد الله محمد بن عايشه و نيز جماعاتى از بلنسيه به سردارى والى آن محمد بن فاطمه برسيدند . سپاه مرابطين به درون اراضى قشتاله درآمد و آشوب و تاراج به راه انداخت . سپس به جانب شهر استوار اقليش پيش راند . چون از پيش تصميم گرفته شده بود كه به اقليش بتازد . تميم در روز چهارشنبهء چهاردهم شوال برابر با بيست و هفتم ماه مه همان سال به اقليش رسيد . اقليش در اين ايام يكى از استوارترين پايگاههاى استان شنتمريه بود ، در شمال جبال طليطله و جنوب غربى و بذه . فتح بن موسى بن ذى النون در اواخر قرن سوم هجرى در ايام امير عبد الله آن را بنا كرده بود و قرارگاه و دژ لشكر خود ساخته بود « 1 » . بنى ذو النون تا آنگاه كه در زمان منصور بن ابى عامر آشكار شدند همچنان در اقليش بودند . در آن هنگام كه دستگاه خلافت روى به ضعف نهاداينان

--> ( 1 ) . در الروض المعطار ( صفة جزيرة الاندلس ) ص 28 آمده است كه اقليش را فتح بن موسى بن ذى النون بنا كرده و شورش و ظهور او در سال 160 ه از آنجا بود . در اين سخن تحريف است زيرا شورش فتح بن موسى بن ذى النون در عهد الناصر و بعد از سال 300 ه بوده است . بنابراين درست همان است كه ما آورده‌ايم كه اقليش در اواخر قرن سوم بنا شده است .