را خالى كنند و برجها و باروهايش را ويران سازند . چون اثرى از دژ برجاى نماند بازگرديد . اين واقعه در سال 1089 م / 482 ه اتفاق افتاد . پس از آنكه آلفونسو بازگشت المعتمد بن عباد ويرانه‌هاى دژ را به حيطهء تسخير درآورد . يوسف بن تاشفين پس از اين نوميدى مجالى براى اقدامات ديگر نيافت . پس راهى لورقه شد . چهار هزار تن از مرابطون را در تحت فرمان داود بن عايشه در منطقهء مرسيه و بلنسيه نهاد و امراى اندلس هريك به شهر خود رفت . يوسف به المريه و از آنجا به جزيرة الخضراء رفت ؛ سپس از دريا گذشت و در حالى كه با امراى اندلس دل بد كرده بود به مغرب بازگرديد . « 5 » 2 هنوز سال به پايان نرسيده بود كه يوسف بن تاشفين لشكر بسيج نمود و براى سومين بار رهسپار اندلس شد . آغاز حركت او اوايل سال 483 ه / 1090 م بود . اين بار او به دعوت كسى به اندلس نمىرفت و نمىخواست به فرياد استغاثهء كسى پاسخ دهد . او را هدفى خطير در پيش روى بود : تسخير اندلس . در اينكه چه عاملى سبب شد كه يوسف بن تاشفين چنين تصميمى بگيرد اختلاف است ؛ ولى از خلال روايات برمىآيد كه يوسف از آغاز كه با امراى اندلس ديدار كرد از اختلال احوال ايشان و ضعف عقيدهء دينىشان و فرورفتنشان در كامجوييها و رفاه‌طلبيها متأثر شده بود . از سوى ديگر ، براى تأمين هزينهء آن زندگى شاهانه ، آحاد رعيت را براى گرفتن انواع خراجها زير فشار سخت گذاشته بودند . يوسف به خوبى دريافت كه اين زندگى نوشخوارى و لذتجويى كه رؤسا براى خود ترتيب داده‌اند و

--> ( 5 ) . رجوع كنيد به ابن ابى زرع : روض القرطاس ، ص 98 و 99 . الحلل الموشيه ، ص 47 - 50 . و نيز رجوع كنيد به : . 563 463 . p , . dibI , ladiP . M . R ; 041 931 . p , III . V , eriotsiH : yzoD