تجيبى بر ثغر اعلى پس از يك قرن و نيم پايان يافت و در سرقسطه و ثغر اعلى خاندان جديد بنى هود روى كار آمد . ابن الابار از ميان ديگر خاندانهاى طوايف تنها آنان را به شجاعت و شهامت مىستايد . اينان در حوادث عصر ملوك الطوايف بخصوص در حوادث ثغر اعلى و منطقهء شرقى اندلس نقش مهمى داشتند . « 8 » 2 عهد بنى هود سليمان بن محمد بن هود در آغاز محرم سال 431 ه بر تخت فرمانروايى سرقسطه نشست و بر سراسر ثغر اعلى بجز طرطوشه حكومت كرد . طرطوشه در دست يكى از غلامان عامرى بود . سليمان را از القاب خلافت به المستعين باللّه ملقب ساختند . سليمان از همان آغاز با قوت و شدت به كار پرداخت و كارش بالا گرفت و دولتش استوارى يافت . مدت حكومتش در اين مملكت جديد هشت سال بود . مهمترين واقعه‌اى كه در زمان حكومت او اتفاق افتاد ، جنگهاى اوست با المأمون بن ذو النون . منطقه‌اى كه ميان دو مملكت واقع بود - يعنى آن قسمت از اراضى كه در جنوب غربى سرقسطه و شمال شرقى طليطله بود - موجب نزاع و زدوخورد مىشد . پيش از اين آورديم كه بنى ذو النون خويشاوندان مادرى منذر بن يحيى آخرين امراى سرقسطه از بنى تجيب بودند و سليمان بن هود جاى منذر بن يحيى را گرفته بود و اين خود عامل ديگرى براى شدت يافتن اختلاف ميان دو خاندان بود . زدوخورد ميان دو طرف نخست در وادى الحجاره كه از اعمال طليطله بود رخ داد . سليمان بن هود پسر خود احمد را با سپاهى گران به آنجا فرستاد و سراسر آن را اشغال نمود . اين حادثه در سال 436 ه / 1044 م اتفاق افتاد . المأمون بن ذو النون نيز با سپاه خود بيامد و ميان دو لشكر جنگهايى درگرفت كه منجر به هزيمت المأمون گرديد . المأمون با سپاه خود به طلبيره بازگشت . احمد بن سليمان در پى او بود و او را زير فشار نهاده بود . المأمون هنگامى از اين مهلكه نجات يافت كه

--> ( 8 ) . ابن الابار : الحلة السيراء ، ص 224 .