بلنسيه با لبيب دل بد كردند ؛ زيرا خود را تحت نفوذ صاحب برشلونه كنت رامون برنگر درآورده بود و او را اجازه داده بود كه به‌طور آشكارى در امور بلنسيه دخالت كند . پس بشوريدند و لبيب به طرطوشه گريخت و مجاهد علاوه بر دانيه به فرمانروايى بلنسيه نيز ادامه مىداد ؛ ولى مردم بلنسيه به اين قانع نبودند و خواستند منذر بن يحيى التجيبى بر شهرشان حكومت كند . منذر با سپاه خود به سوى دانيه راند و مجاهد به دفاع برخاست و ميانشان چند جنگ درگرفت و مردم از عواقب آن جنگها بيمناك شدند . پس غلامان عامرى گردآمدند و با نوادهء سرور خود عبد العزيز بن عبد الرحمان بن المنصور بيعت كردند و او را امير بلنسيه خواندند . اين واقعه در سال 411 ه / 1021 م اتفاق افتاد . در اين هنگام مجاهد به دانيه رفت و منذر بن يحيى به سرقسطه بازگرديد . « 2 » منذر سه سال ديگر بر سرقسطه حكومت كرد و در سال 414 ه / 1023 م درگذشت . منذر را با همسايگانش از امراى مسيحى ارتباط بود . مخصوصا رامون بورل امير برشلونه با او پيمان مودت داشت . همچنين با سانچوى بزرگ پادشاه ناوار و پسرش فرناندوى اول پادشاه قشتاله و آلفونسوى پنجم پادشاه ليون دم از علايق دوستى مىزد . منذر بن يحيى در دوستى با امراى مسيحى مبالغه مىكرد تا آنجا كه براى عقد ازدواج دو تن از امراى مسيحى ، سانچو پادشاه ناوار و رامون بورل امير برشلونه ، در قصر خود مجلس عقد زناشويى ترتيب داد و فقها و كشيشان و اعيان دو ملت در آن شركت جستند . مردم بدين سبب بر او خشم گرفتند و از او انتقادهاى سخت نمودند . البته منذر بن يحيى با اين اعمال خود مىخواست با اين پادشاهان دوستى ورزد ، شايد مانع تجاوز ايشان به بلاد خود شود . منذر بن يحيى علاوه بر اين توانست آنان را به سياستى مسالمت‌جويانه با همسايگان خود از ملوك مسلمين وادار سازد ؛ از اين‌رو در عهد او سرقسطه مدتى در صلح و آسايش بسر برد و چونان قرطبه در عهد حكومت جماعت آباد گرديد . مردم پس از مرگش دريافتند كه سياست او چه سياست عاقلانه و دورانديشانه‌اى بوده و چه عواقب خوشى در پى داشته است . « 3 » منذر بن يحيى زندگى پرتجملى داشت . در قصر باشكوهش جمع كثيرى از

--> ( 2 ) . ابن عذارى : البيان المغرب : ج 3 / ص 163 و 164 . ( 3 ) . ابن عذارى : البيان المغرب : ج 3 / ص 176 و 177 . ابن خلدون : العبر ، ج 4 / ص 163 . و نيز رجوع كنيد به دوزى : IIVX VIX . ppA , I . V , sehcrehceR .