امان نبودند . چون ابو نور از اسارت خلاص شد و به رنده بازگرديد و به اعمال تبهكارانهء پسر خود آگاه شد ، او را بگرفت و اعدام كرد . « 11 » اين واقعه در سال 449 ه / 1057 م اتفاق افتاد . ولى هنوز چند ماهى نگذشته بود كه ابو نور خود نيز بمرد و پسرش ابو نصر فتوح بن ابى نور جاى او را بگرفت . ابو نصر فتوح بن ابى نور قريب به هشت سال زندگى كرد . مردى عادل و نيكسيرت بود جز اينكه در لذتجويى و شرابخوارى افراط مىكرد . المعتضد بن عباد نيز مترصد فرصتى بود تا او را هلاك كند . كار به آنجا كشيد كه يكى از مبلغان او به نام ابن يعقوب كه سوارى سلحشور بود و در رنده مىزيست ، روزى با جمعى از ياران خود در يكى از شرفه‌هاى بلند قصبه او را فروگرفتند و نام بنى عباد آشكار كردند . ابو نصر آهنگ فرار داشت ، خويشتن از شرفه فروافگند ، بر صخره‌اى اصابت كرد و بمرد . مردم به آنچه اتفاق افتاده بود توجه نكردند و كسى متعرض قاتلان نشد . بدين‌سان دولت بنى يفرن پايان گرفت و ابن عباد بر رنده و اعمال آن به اين آسانى مستولى شد . اين واقعه در سال 457 ه / 1065 م بود . المعتضد بن عباد به اين مناسبت قصيده‌اى سرود با اين مطلع : لقد حصلت يا رنده * فصرت لملكنا عقده 3 مملكت بنى دمر در مورور سومين امارت بربرى كه در آن منطقهء جنوبى اندلس وجود داشت ، امارت بنى دمر در مورور يا مورون « 12 » بود كه شامل قطعهء كوچكى بود برگرد شهر مورور و از جنوب تا وادى لكه . در اين منطقه در ايام فتنه نوح بن ابى تزيرى الدمرى زعيم بنى دمر اقامت داشت . بنى دمر از بربرهاى تونس بودند و از بطون زناته و از خوارج

--> ( 11 ) . ذيل البيان المغرب ، ج 3 / ص 313 . ( 12 ) . به اسپانيايى noroM .