تمامى آن زراعت را خورده بود ، بر كنار زراعت ايستاده بودم حضرت امام محمد باقر عليه السلام درگذر آمد ، پيش رفتم وسلام كردم . فرمود : چند در وجه اين زراعت صرف كرده [ اى ] ؟ گفتم : صد وبيست دينار طلا ، فرمود : من از پدران خود روايت مى كنم كه حضرت پيغمبر صلى الله عليه وآله وسلم فرمود : تمسكوا ببقايا المصائب ، يعنى دست زنيد بدان چيز كه از مصيبتها باز ماند وأين مصيبت كه بدين زمين رسيده آن را آب بده تا حق تعالى در آن بركت كرامت فرمايد . پس من زراعت را آب دادم ومحصول وافى از آنجا بر داشتم كه اضعاف آن بود كه در وجه آن صرف كرده بودم . شخصي ديگر روايت كرده كه نوبتي به قبا مى رفتم از مدينه در ميان روز گرم ، حضرت امام محمد باقر ( ع ) را ديدم كه از زراعت باغستان خود باز مى گشت وبدن مبارك آن حضرت سنگين بود وعرق كرده بود وبر دو غلام تكيه فرموده بود . در خاطرم گذشت كه مردى بزرگ از أكابر بني هاشم جهت حرص بر دنيا ، در روزى چنين گرم تعب نفس خود مى فرمايد وچنين زحمت مى كشد ، چون اين معنى در خاطر من خطور كرد ومرا پيش طلبيد وفرمود : ( ان بعض الظن إثم ) ما جهت انفاق بر ضعفا ومساكين اين زحمت مى كشيم نه جهت حرص بر دنيا . گفتم : اى پسر رسول خدا ! توبه مى كنم . پس توبه مرا قبول فرمود ، وأمثال اين بسيار است . السيف الشاهر ، البدر الزاهر ، العزيز القادر ، الغالب القاهر آن حضرت شمشيريست كشيده بر دشمنان . وأين أشارت است به كمال علم وحجت آن حضرت ، زيرا كه بر ملحدان ومنافقان شمشير حجت از نيام امامت بر ايشان كشيده بود ، يا أشارت است به صلابت آن حضرت در دين ، وآنكه أو بر اعداى خداى تعالى شمشير كشيده بود . ولهذا حجاج يوسف وعبد الملك مروان هر چند قصد آن حضرت كردند مغلوب شدند . وآن حضرت ماه شب چهارده است ؤ