را نيز از ميان برداشت و اينواقعه بقول حمد اللّه مستوفى در شهور سنهء عشرين و ستمائه بوقوع انجاميد و العلم عند اللّه الحميد المجيد ذكر سلطان جلال الدين مينكبرنى مهر سپهر پهلوانى سلطان جلال الدين مينكبرنى بغايت جلادت و مردانگى موصوف بود و بكمال شجاعت و فرزانگى معروف در ميدان رزم چون سيلاب از فرازونشيب نمى انديشيد و در مجلس بزم مانند ابر از بخشندگى ملول نميگرديد در صحراى وغاتيغ تيزش ميغى بود خونبار و در درياى هيجاسنان خونريزش نهنگى بود مردم خوار و بعد از فوت پدر از جزيره آبسكون حركت بر سكون اختيار كرده بسان شير ژيان و ببردمان قدم در بيشه مردانگى نهاد و چند نوبت در حدود بارانى سپاه چنگيزخانى را منهزم گردانيده داد پهلوانى داد و چون چنگيز خان بنفس خود متوجه دفع او گشت در كنار آب سند با وى مقاتله نمود در وقت اضطرار نهنك‌آسا از دريا بگذشت و مدت دو سال در هندوستان غزوات كرده بسيارى از كفار را بتيغ جهاد بگذرانيد و چندين قلعه و بلده معتبر در آنولايت مسخر گردانيد آنگاه بجانب عراق شتافت و پرتو دولتش بر وجنات اهالى آنمملكت تافت و چند سال ديگر در عراق و آذربايجان و گرجستان باملوك نافذ فرمان بمقابله و مقاتله اقدام نموده در اكثر معارك بظفر و نصرت مخصوص گشت وصيت شجاعت جهانگيرى او در اقطار آفاق شايع شده دست زمانه كار اسفنديار و داستان رستم را درنوشت مع ذلك چون زمان اقبالش بنهايت رسيد در شهور سنه ثمان و عشرين و ستمائه از جرماغون نوئين منهزم گرديد و تنها بكردستان شتافته ديگر چشم هيچيك از ابناء زمان او را نديد و گوش هيچكس از وى خبرى نشنيد گفتار در بيان توجه سلطان جلال الدين از جزيره آبسكون بخوارزم و از آنجا بغزنين و ذكر مغلوب شدن سپاه چنگيز خانى در منزل بارانى از ضرب تيغ آن شهريار شجاعت دثار سلطان جلال الدين كه منصب ولايت‌عهد خوارزم شاهى تعلق بوى ميداشت بعد از فوت پدر خاطر بر آن قرار داد كه در ميدان مبارزت بر اسب جلادت سوار شده بخت آزمائى كند تا اگر سعادت مساعدت نمايد غبار فتنه را كه از سم ستور بيگانه در هيجان آمده به آبيارى شمشير تيز فرونشاند و اگر مهمى از پيش نرود بارى مانند سلطان محمد ملوم و مطعون نگردد و بدين عزيمت از جزيرهء آبسكون در حركت آمده به من قشلاق رفت و مبشران نزد برادر خود آق‌سلطان و ازراق سلطان كه با نود هزار سوار قنغليان در