غياث الدين بن همام الدين الحسيني ( خواند امير )

393

تاريخ حبيب السير في أخبار افراد البشر ( فارسي )

برآورده‌اند « 1 » و مسعود بعد از استماع اين خبر گريخته پناه برباطى برد و جمعى از عاصيان او را گرفته به نظر محمد آوردند و محمد برادر را با متعلقان در قلعه‌گيرى بازداشته امر سلطنت را به پسر خود احمد گذاشت آنگاه احمد كه دماغش مخبط بود بيرخصت پدر در مصاحبت ولد يوسف بن سبكتكين و پسر على خويشاوند بقلعه رفته در سنهء ثلث و ثلثين و اربعمائه آن پادشاه افاضل‌پناه را بقتل رسانيد و از جمله فضلاء شيخ ابو ريحان محمد بن احمد خوارزمى منجم كه كتاب التفهيم فى التنجيم و قانون مسعودى از جمله مولفات اوست و قاضى ابو محمد ناصحى مصنف كتاب مسعودى در فقه مذهب امام ابو حنيفه رحمه اللّه با سلطان مسعود معاصر بودند و بنام او آن كتب را تأليف نمودند ذكر سلطنت شهاب الدوله مودود بن مسعود بن سلطان محمود چون مودود كه در قبة الاسلام بلخ بود خبر قتل مسعود شنود با جنود ظفرورود متوجه دار الملك غزنين گشت و محمد نيز از حدود سند بنواحى آن ولايت شتافته ميان عم و برادرزاده نايره قتال اشتعال يافت و نسيم نصرت بر پرچم علم مودود وزيده محمد با اولاد و پسر على خويشاوند و نوشتكين بلخى كه سرمايه فتنه و فساد بود در پنجه تقدير اسير گرديد و تمامى ايشان بقتل رسيدند مگر عبد الرحيم بن محمد سبب نجاتش آنكه در آن زمان كه مسعود محبوس بود روزى عبد الرحيم با برادر خود عبد الرحمن نزد مسعود رفت و عبد الرحمن بدست بىادبى كلاه از سر مسعود برگرفت و عبد الرحيم آن را از دست برادر ستانده بر سر عم نهاد و عبد الرحمن را سرزنش كرده زبان بدشنامش بگشاد القصه چون مودود از قاتلان پدر انتقام كشيد در آنموضع كه او را صورت نصرت روى نموده بود قريه و رباطى ساخته آن را موسوم بفتح‌آباد گردانيد و بغزنين شتافته بساط عدل و داد مبسوط ساخت و در ممالك غزنين و قندهار و بعضى از بلاد هند رايت ايالت برافراخت اما در ايام دولت محمود ممالك خراسان همچنان در تصرف سلجوقيان بود و او را پيكر ظفر بر آن طايفه روى ننمود و مودود چون هفت سال پادشاهى كرد در عشرين رجب سنهء احدى و اربعين و اربعمائه روى بعالم عقبى آورد وزارتش در اوايل تعلق بوزير پدرش احمد بن محمد بن عبد الصمد ميداشت و در اواخر عبد الرزاق بن احمد ميمندى علم وزارت برافراشت

--> ( 1 ) واضح باد كه از تاريخ مرات مستفاد ميگردد كه مسعود در هندوستان فى سنهء احدى و ثلثين و اربع مائه بدست احمد بن محمد مكحول كشته گرديد و در تاريخ ديگر به نظر درآمده كه مسعود فى سنهء اثنى و ثلثين و اربعمائه بقتل رسيد و العلم عند اللّه الحميد المجيد حرره محمد تقى التسترى