بعد از سنهء 899 كه سال اشتغال بتأليف مجلد پنجم و ششم آن كتابست تا هنگام وفات ( ذى القعده 903 ) سه چهار سال آخر عمر را پيوسته در بيمارى و نقاهت بسر مىبرده و يك سال از اين مدت را هم در انزوا و عبادت گذرانده و روىهم‌رفته در اين مدت حال تأليف و تحرير براى او دست نداده ، و در نتيجه روضة الصفاى او بمجلد ششم با ده بيست سطر از ديباچهء جلد هفتم ختم شده و بانجام دادن وعده‌يى كه در خاتمهء آن مجلد براى مجلد هفتم ميدهد و مىگويد « و آنچه بر سبيل تفصيل به نظر رسيد در مجلد سابع بعد از ارادهء قادر صانع رقم‌زدهء كلك بيان خواهد گشت » « 1 » توفيق نيافته است به همين دليل در سابق اظهار عقيده كردم كه مؤلف روضة الصفا اصلا چيزى راجع بوقايع بعد از 873 ننوشته بود - و هرچه از اين تاريخ ببعد نوشته شده باشد مربوط به صاحب حبيب السير و از مزايا و مختصات اين كتابست . 12 - تحقيق دربارهء جلد هفتم روضة الصفا اما جلد هفتم روضة الصفا كه دنبالهء شش جلد ديگر بنام محمد بن خاوند شاه مير خواند در بمبئى بسال 1263 قمرى موافق 1847 مسيحى طبع شده است مشتمل بر تاريخ ايام سلطان حسين بايقرا از هنگام ولادت تا وفات و سرگذشت اعقاب وى تا ماه ذى القعده سال 929 ( تسع و عشرين و تسعمائه ) كه حدود بيست و شش سال بعد از وفات مير خواند مؤلف روضة الصفا مىشود فقط قسمت ديباچهء كوتاهش كه حدود بيست سطر چاپى است ظاهرا از خود مير خواند و باقى عينا حرف به حرف ريختهء قلم خواندمير در كتاب حبيب السير است كه آن را بىكم زياد از روى اين كتاب نقل و جلد هفتم روضة الصفا قرار داده‌اند « 2 » . عجب اين است كه در همين مجلد صفحهء 124 شرح‌حال مير خواند مؤلف روضة الصفا با ذكر تاريخ وفاتش در دوم ذى العقده 903 همانطور كه در سطور قبل نقل كرديم

--> ( 1 ) - خاتمه جلد ششم روضة الصفا طبع بمبئى : ص 408 ( 2 ) - تمام جلد هفتم روضة الصفا كه در چاپ متداول بمبئى 144 صفحه مىشود عين كتاب حبيب السير است جزو 3 مجلد 3 صفحات 239 - 320 چاپ طهران سنهء 1271 قمرى