9 - مختصات حبيب السير و امتياز آن از روضة الصفا و تواريخ ديگر براى اينكه خوانندگان از مزاياى حبيب السير و قسمتهاى اضافى اين كتاب بر روضة الصفا به خوبى اطلاع پيدا كنند بتوضيح ذيل مبادرت مى كنيم : كتاب روضة الصفاى هفت‌جلدى چاپ بمبئى ( مورخ 1263 قمرى و 1847 مسيحى ) تا آنجا كه ريختهء قلم خود مير محمد بن خاوند شاه معروف بمير خواند است بپايان جلد ششم كه در تاريخ امير تيمور و جانشيان اوست تا وفات سلطان ابو سعيد تيمورى در دوم رجب سال 873 هشتصد و هفتاد و سه قمرى و شمارهء اسامى يازده پسر او ختم مىشود . و تفصيل احوال و وقايع پسران ابو سعيد را موكول بمجلد هفتم مىكند كه اثرى از آن موجود نيست - و اگر در اين‌باره و قسمتهاى ديگر از قبيل تاريخ ايام ممدوحان و مربيان خود سلطان حسين بايقرا و امير على شير نوائى چيزى نوشته باشد شايد از سواد ببياض نيامده و اصلا از بين رفته يا مسوداتش بدست نوهء دخترى او خواندمير صاحب حبيب السير افتاده و در تأليف خود از آن استفاده كرده است - اما نگارنده معتقدم كه اصلا چيزى راجع بتاريخ بعد از 873 ننوشته بود و دليل خود را بعدا خواهم گفت هرچه گو باش ، قطعى است كه نوشته‌ها و يادداشتهاى مير خواند از ماه ذى القعده سنهء 903 نهصد و سه كه تاريخ وفات اوست تجاوز نخواهد كرد - و بعد از آن هرقدر علاوه باشد ساختهء قلم و پرداختهء فكر و اهتمام خواندمير صاحب حبيب السير و از مختصات كتاب اوست كه در اصل روضة الصفا و كتب ديگر سابقه ندارد و بعد از خواندمير نيز هركس در اين‌باره چيزى نوشته مأخذش همين كتاب حبيب السير است .