احبّ شاور اخلاصا و عترته * و هل عمارة فيكم غير عمّار و ايضا « 1 » ما غاب شاور عن دست حللت به * و الشّبل يحمى عرين الضّيغم الضّارى و ايضا « 2 » منها الجميل الّذى ابقيت سيرته * فى آل شاور حتّى سار كالمثل و ايضا « 3 » و هل بعد عبّادان تعلم قرية * كما قيل او مثل اين شاور يعلم و ايضا « 4 » اصبح الكامل بن شاور ذخرا * لأبى الفتح سيّد الوزراء و مثل اين بيت عماد كاتب اصفهانى از جمله قصيده‌اى در مدح اسد الدّين شيركوه « 5 » : من شرّ شاور انقذت العباد فكم * و كم قضيت لحزب اللّه من ارب و نيز اين بيت ديگر همو از قصيده‌اى در مدح نور الدّين محمود بن زنگى « 6 » : اوردت مصر خيول النّصر عادمة * ثنى الأعنّة اقداما على اللّجم اعانها اللّه فى اطفاء جمر اذى * من شرّ شاور فى الإسلام مضطرم و اين بيت ملك صالح طلايع بن رزّيك وزير فائز و عاضد در توصيهء پسر خود رزّيك و تحذير او از شاور « 7 » : فاذا تبدّد شمل عقدكما * لا تأمنا من شاور السّعدىّ و اين ابيات عرقلهء دمشقى در هجو شاور پس از قتل او « 8 » : لقد فاز بالملك العقيم خليفة * له شيركوه العاضدى وزير هو الأسد الضّارى الّذى جلّ خطبه * و شاور كلب فى الرّجال عقور و امّا در نثر به دليل اينكه مىبينيم اين كلمه در عبارات مؤلّفين همه جا در حالت نصب « شاور » بدون الف مكتوب است نه « شاورا » با الف يعنى با علامت تنوين نصب مثلا در عبارات ذيل « 9 » : « و تقدّم نور الدّين الى شيركوه آن يعيد شاور الى منصبه »

--> ( 1 ) - ايضا ص 256 . ( 2 ) - ايضا ص 132 . ( 3 ) - ايضا ص 133 . ( 4 ) - ايضا ص 159 . ( 5 ) - كتاب الرّوضتين فى اخبار الدّولتين از ابو شامهء مقدّسى طبع مصر سنهء 1287 - 1288 ج 1 ص 159 . ( 6 ) - ايضا ج 1 ص 175 . ( 7 ) - ايضا ج 1 ص 165 . ( 8 ) - ايضا ج 1 ص 157 و تاريخ ابو الفدا 3 : 46 . ( 9 ) - در امثلهء ذيل فتحهء راء شاور را ما از خود علاوه كرده‌ايم و در اصول منقول عنها واضح است كه حركت ندارد . محلّ شاهد ما در اين امثله فقط در اينست كه شاور در حالت نصب بدون الف مكتوب است .